อิ่น
“ใครก็ได้!” ก็สื่อรีบร้อนพุ่งเข้าไปพยุงกู้อีอี ตวาดเสียงดัง “จับผู้หญิงคนนี้…”
กู้อีอีถลึงตาใส่กู้สื่อ “ท่านลองแตะต้องนางดูสิ ข้าจะออกจากบ้านไม่กลับมาอีกเลย!”
“…”
ไม่รอให้กู้สื่อตอบสนอง กู้อีอีก็เหมือนลิงน้อยกระโดดขึ้น เดินไปข้างๆ เฟิงหรูชิง มองอีกฝ่ายด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ “เสี่ยงชิง เจ้าชมข้าน่ารักแท้ๆ ทำไมข้าผอมแล้วเจ้ากลับไม่ชอบ บข้าเล่า”
หรือเสี่ยวชิงชอบคนอ้วน
อย่างนั้นนนางต้องพยายามกลับไปอ้วนสองร้อยห้าสิบชั่งอีกหรือเปล่า
เฟิงหรูชิงสายตางุนงง “เจ้าคือ…”
กู้อีอีเก็บอาการไม่อยู่อีกต่อไป หน้าเศร้าจนน้ำตาเกือบไหลออกมาแล้ว “ข้าคือกู้อีอี”
กู้สื่อทนมองสีหน้าเช่นนี้ของลูกสาวไม่ได้มากที่สุด ปวดใจเหลือประมาณ แต่เขาไม่กล้ารบกวนลูกสาวสุดที่รัก ได้แต่ใช้สายตาขุ่นเคืองจ้องเฟิงหรูชิง
“กู้อีอีหรือ” เฟิงหรูชิงแปลกใจ “ที่แท้เจ้าคือคนของจวนเทียนเสินหรือ ขอโทษด้วย ข้าจำคนไม่ค่อยได้ เจ้าผอมแล้วสวยเหลือเกิน ข้าไม่ทันจำได้…”
กู้อีอีที่กำลังจะร้องไห้ ได้ยินคำพูดเฟิงหรูชิงก็หลุดยิ้มขวยเขินออกมาฉับพลัน
เสี่ยวชิงชมนาง!
นางต้องไม่เคยชมเสี่ยวอิ่นเช่นนี้
