ฟยเอ๋อร์ไร้เดียงสา หลอกลวงคนอื่นไม่เป็น พวกเจ้าเข้าใจผิดอะไรก็พูดออกมาให้ชัด จะดีกว่า”
เดิมหลิวลี่สิ้นหวังกับหลัวเฟยอยู่แล้ว ตอนนี้ได้ฟังคำพูดเขา หัวใจเย็นวาบอย่างถึงที่สุด
นางยิ้มเย็นชา เอ่ยประชดว่า “เทียบกันแล้วเสี่ยวชิงของข้าหลอกลวงคนอื่นไม่เก่งเท่าฉินเสี่ยวเย่ว์ของท่าน นางวางมอมยาเมาท่านไปแล้ว ทำให้ท่านไม่รู้จักแยกแยะถูกผิด แยกแยะคนดี ชั่วไม่ได้!”
“ลี่เอ๋อร์!” หลัวเฟยขมวดคิ้ว “ข้าทำเพื่อเจ้า เจ้าเป็นลูกสาวข้า จะไม่รักเจ้าได้อย่างไร ข้าแค่ทนเห็นเจ้าทะเลาะกับเฟยเอ๋อร์ไม่ได้เท่านั้น เมื่อก่อนพวกดีต่อกันถึงเพียงไหน คนทั้ งจวนเทียนเสินต่างรู้ดี”
ถูกแล้วเมื่อก่อนพวกนางดีต่อกันมา ดังนั้นนางมียาวิเศษยังเสียดายกินไม่ลง ยกให้ฉินเฟยเอ๋อร์จนหมด
