ท่านั้นถึงรู้ ข้ารู้แต่ว่า ข้าไม่ยอมให้ใครรังแกเฉินเอ๋อร์ทั้งนั้น!”
สายตาฉินเฉินเชื่อฟังมาก
หลายปีมานี้ เขาไม่เคยสนใจคำพูดของใครมาก่อน
แต่ได้รับนางปกป้องเช่นนี้ ดีเหลือเกิน…คล้ายมีกระแสอุ่นๆ ไหลเข้ามาในใจเขา ทำให้หัวใจเขาอบอุ่น
“หลัวเฟย!” ฉินเสี่ยวเย่ว์โมโหจนหน้าแทบจะเปลี่ยนไปบูดเบี้ยว นางหันมองหลัวเฟย “ลี่เอ๋อร์ถูกผู้หญิงคนนั่นล่อลวง ตอนนี้พวกเขาร่วมมือกันรังแกเฟยเอ๋อร์ เฟยเอ๋อร์มีนิสัยอย่างไร ท่านไม่รู้หรือไง ทุกเรื่องราวนางเอาแต่ยอมทน นางก็แบกรับความอยุติธรรมไว้คนเดียว ข้าผู้เป็นน้าจะทนเห็นหลานสาวเป็นเช่นนี้ได้หรือ”
หลัวเฟยขมวดคิ้ว
เด็กหญิงนี่เอ่ยวาจาบีบคั้นคน ไม่ชวนให้ชอบจริงๆ
ยิ่งกว่านั้นตระกูลฉินมอบครอบครัวให้ฉินเฉิน เขาทำกับฉินเฟยเอ๋อร์เช่นนี้ เขามีความผิดจริงๆ…
คาดว่าคงต้องช่วยกลับขาวเป็นดำ พูดให้เฉินฉินเป็นผู้บริสุทธิ์ เหลือแต่นางเด็กนี่ผิดเท่านั้น
แต่เมื่อเห็นสีหน้าเย็นชาของหลัวลี่ ความสงสัยทั้งหลาย หลัวเฟยไม่อาจเอ่ยออกมาได้
เขาได้แต่ถอนใจ “ลี่เอ๋อร์ เจ้าสนิทกับเฟยเอ๋อร์มาตลอดมิใช่หรือ บางทีพวกเจ้าอาจมีความเข้าใจผิดกัน เ