กับที่แห่งนี้ยังมีคนอีกมากมาย
ต่อไปจะให้นางเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
ชายหนุ่มเดินไปข้างกายหลิวสยา
เขาเหยียบปากนาง บรรยากาศแสงจันทร์เย็นเยียบอาบชุดยาวของชายหนุ่ม ใบหน้าเขาไร้อารมณ์ สีหน้าเย็นชา
หลิวสยาเจ็บจนน้ำตาไหล กลับไม่สามารถเปล่งเสียงออกมาได้ น้ำตาเอ่อร้นดวงตา ใช้สายตาอ้อนวอนมองฉินเฟยเอ๋อร์
ฉินเฟยเอ๋อร์หน้าซีด “เฉินเอ๋อร์ เจ้าคิดทำอะไรกันแน่ หลิวสยาเป็นสาวใช้ข้านะ ข้ารู้ว่าเจ้าชอบลี่เอ๋อร์ หากหลิวเสียเอ่ยอะไรผิดไป ข้าขอโทษเจ้าแทนนาง เจ้าปล่อยนางก่อน”
ฉินเฉินขมวดคิ้ว กวาดตาเย็นชามองฉินเฟยเอ๋อร์
แววตาเขาคมกริบเสียดกระดูก เป็นสายตาที่ฉินเฟยเอ๋อร์ไม่เคยเห็นมาก่อน ทำให้นางตัวสั่นเล็กน้อย