ข้า ข้าคิดว่าถ้าพี่ซู่อีรู้ก็คงไม่โกรธ ข้าเชื่อว่าพี่ซู่อีไม่ใช่พวกไม่สำนึก กบุญคุณคน”
คำพูดนี้เป็นความจริง ท่านผู้เฒ่าดีกับซู่อีมาก ไม่ว่านางใช้ซู่อีทำอะไร ซู่อีก็ไม่มีคุณสมบัติโกรธเคือง
มิฉะนั้นนางก็จะเป็นพวกเนรคุณไม่ตอบแทนบุญคุณแล้ว!
สายตามู่หลิงสงบขึ้นมาก สุดท้ายก็ใจอ่อน “เพื่อท่านผู้เฒ่า ครั้งนี้ก็นับว่าไม่มีทางอื่นแล้ว แต่เมื่อก่อน
ปรมาจารย์ไห่หรงอาศัยในป่าลึก ไม่เคยออกมาภายนอก ไม่รู้เรื่องซู่อี ตอนนี้เขาลงเขามาแล้ว ยากที่จะกันไม่ให้เขารู้ได้”
เฉินชิงเยียนยิ้มอ่อนโยน เอนร่างอ่อนนุ่มซบที่อกมู่หลิง
“นั่นเป็นเรื่องภายหน้า ที่สำคัญตอนนี้คือรักษาอาการของท่านผู้เฒ่าก่อน”
ปรมาจารย์ไห่หรงดีกับมู่ฮวนมาตลอด นางติดตามเขาสิบกว่าปี ความสัมพันธ์ศิษย์อาจารย์ล้ำลึกกว่าการคบหาซู่อีอย่างผิวเผิน
ตอนนี้ปิดบังได้ช่วงหนึ่งก็ปิดบังไป หากทำไม่ได้แล้วก็ให้ฮวนเอ๋อร์ร้องไห้อ้อนวอน ไม่เชื่อว่าปรมาจารย์ไห่หรงจะขับนางออกจากสำนัก
“แต่ว่า…” มู่หลิงถอนใจ “ทำเช่นนี้ผิดต่อซู่อี เขาติดค้างน้ำใจซู่อี ข้าให้เขาตอบแทนกับฮวนเอ๋อร์แล้ว ชิงเยียนอีกระ
