กับคนตระกูลมู่
แต่ไม่คิดว่าวันนั้นจะมาเร็วขนาดนี้
“เสี่ยวชิง”
หลัวลี่มองเฟิงหรูชิงด้วยความกังวล
นางรู้สึกว่าเสี่ยวชิงในตอนนี้น่ากลัวอยู่บ้าง
เฟิงหรูชิงยกยิ้มอ่อน “ข้าไม่สนใจคนตระกูลมู่ ถอยไป!”
มู่ซีหน้าตาขึงขัง “แม่นาง เจ้าไม่ไว้หน้าข้าเลยหรือ”
นางพูดชัดเจนว่าไม่สนใจตระกูลมู่ แต่ก็มอบกายให้หนานเสียนไม่ใช่หรือ ไม่ใช่เห็นแก่ที่หนานเสียนมีสายเลือดตระกูลมู่หรือไง
น่าเสียดายที่นางคำนวณผิดแล้ว เขาถึงเป็นนายน้อยคนเดียวของตระกูลมู่ ไม่ช้าก็เร็วหนานเสียนจะต้องตกกระป๋องไป
ตอนนี้เขาให้โอกาสนาง นางยังไม่รักษาไว้อีก
“ไว้หน้าหรือ” เฟิงหรูชิงหัวเราะไม่ใส่ใจ “ทำไมต้องไว้หน้าเจ้าด้วย หากเจ้าอยากให้ข้าไปกินข้าวด้วยไม่ใช่หรือ รีบคุกเข่าให้เดี๋ยวนี้! เดินก้าวหนึ่งคุกเข่าหนึ่งครั้งไปถึงหน้าประตูเม มือง! บางทีข้าอาจลองคิดดูก็ได้”
สีหน้ามู่ซีเปลี่ยนไปแล้ว ไม่เหลือรอยยิ้มเป็นมิตรอีก แววตาหม่นลง
“นางนี่ อย่าคิดว่ามีหนานเสียนปกป้องแล้วจะทำอะไรตามอำเภอใจได้ ในจวนเทียนเสินนี้พวกเจ้าไม่ใช่อะไรทั้งนั้น!”
หนานเสียนหรือ
มู่ฮวนมองเฟิงหรูชิง
ที่แท้นี่คือหญิงที่หนานเสียนชอบหรือ
ดูไปแล้วก็แค่นั้น ก็แค่หญิงปากไว ไม่มีอะไรดีคนหนึ่ง
หนา
