ตอนที่ 795 กู้อีอีตระกูลกู้ (1)
ฉินเฉินเข้าใจว่า เขาอยู่ที่นี่นานเกินไปจะนำความเดือนร้อนมาให้เฟิงหรูชิงได้
ดังนั้น เขามองเฟิงหรูชิงเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะจากไป
ฉินเฉินจากไปได้ไม่นาน หลัวลี่เองก็บอกลาเฟิงหรูชิงแล้วจากมา ปล่อยฮูหยินผู้เฒ่าไว้ที่จวนคนเดียว นางไม่วางใจ
ความคิดของหลัวลี่ไม่ผิดเลยสักนิด ตอนที่นางกลับถึงบ้านก็พบสภาพเละเทะไปหมด ฮูหยินผู้เฒ่าโมโหกุมหน้าอก ไม้เท้าค้ำอยู่ที่พื้น คล้ายจะยืนไม่มั่นนัก
หลัวเฟยยืนทำอะไรไม่ถูกอยู่ด้านข้าง คิดเข้าไปพยุงร่างฮูหยินผู้เฒ่าไว้ แต่ถูกไม้เท้าของนางฟาดหลังมือ
“ท่านย่า!” หลัวลี่แตกตื่นจนหน้าถอดสี รีบเข้าไปเบื้องหน้าฮูหยินผู้เฒ่า แววตาดุร้ายมองหลัวเฟย “ท่านทำอะไรท่านย่า”
เมื่อก่อนนางยังยอมเรียกท่านพ่อ
ตอนนี้กระทั่งคำว่าพ่อนางยังไม่เรียกแล้ว แววตาสุมไปด้วยเพลิงโทสะ
หลัวเฟยสีหน้าจนปัญญา “ลี่เอ๋อร์ ข้าแค่เชิญคนมาตรวจอาการย่าเจ้าเท่านั้น นางไม่ยอมถึงได้เป็นเช่นนี้ เจ้ารีบช่วยข้าเกลี้ยกล่อมนาง ย่าเจ้ารักเจ้าที่สุด”
“ท่านไม่ต้องเสแสร้งทำดี” หลัวลี่ร้องหึคำหนึ่ง พยุงฮูหยินผู้เฒ่าจากไปเรือนด้านหลัง “อาการป่วยของท่านย่าข้าจะจัดการเอง ไม่ต้องให้ท่านช่วย”
