กวนคงไม่ดี คิดล่าถอยออกไปเงียบๆ
ขณะที่นางกำลังจะถอยไป เฟิงหรูชิงก็เรียกนาง
“วันนี้ ขอบใจเจ้ามาก...”
หลัวลี่หันกลับมาพร้อมรอยยิ้มร่า “ไม่ ข้าสมควรขอบคุณท่านมากกว่า ข้าก็แค่ช่วยพาเขาออกมาเท่านั้น แต่ท่านช่วยชีวิตข้าและท่านย่า”
“ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็ต้องขอบคุณเจ้า วันนี้ข้ายังไม่อาจเข้าใกล้ตระกูลฉินได้ ดีที่เจ้าช่วยข้า” เฟิงหรูชิงหันกลับไปมองฉินเฉิน “เฉินเอ๋อร์ คราวหน้าหากเจ้ามาหาข้า ก็มากับหลัวลี่ ”
ฉินเฉินอึ้งไป บางทีเพราะไม่เข้าใจว่าทำไมเฟิงหรูชิงทำเช่นนี้
เฟิงหรูชิงกุมมือเขาไว้แน่นๆ
นางไม่อาจบอกฉินเฉินได้ว่า เขาอาจเป็นน้องชายแท้ๆ ของนาง
เรื่องนี้เป็นการคาดเดาของนางกับจิ่วหมิง เป็นจริงหรือไม่ยังไม่อาจมั่นใจได้ ไม่อาจมอบความหวังให้ฉินเฉินมากเกินไป
ดังนั้นนางต้องเริ่มลงมือจากตระกูลฉิน ถึงจะสืบทุกอย่างได้ ไม่ปล่อยให้คนตระกูลฉินรู้ความสัมพันธ์ของนางกับฉินเฉินชั่วคราว…
“เฉินเอ๋อร์” เฟิงหรูชิงเรียกเขาอีกครั้ง
ฉินเฉินเม้มปาก
ไม่ว่าคำขอใดๆ ของเฟิงหรูชิง เขาไม่มีทางปฏิเสธได้
“ได้ ข้ารับปากเจ้า ข้าจะมาหาเจ้าพร้อมนาง”
หลัวลี่รู้สึกดียิ่ง ความหมาย
