เขาหลายส่วน เปลี่ยนไปดูสงบแล ละโตขึ้นแต่เฟิงหรูชิงเข้าใจมาตลอด
เขายังคงเป็นเขาคนนั้น รอยยิ้มขวยเขิน ใสสะอาดเหมือนแสงอาทิตย์นามเช้า
เฟิงหรูชิงค่อยๆ ลุกขึ้น
สายลมพัดอ่อน ไม่รู้ว่าชายหนุ่มมาหยุดอยู่เบื้องหน้าเขาตั้งแต่เมื่อไร ดึงหญิงสาวเข้าไปกอดแน่น
เขาคิดถึงนางมาก
คิดถึงความอบอุ่นเดียวนี้
ถูกแล้ว เขาสัมผัสถึงความอบอุ่นได้จากร่างกายนางเท่านั้น
มันทำให้เขาหลงรักถึงขั้นยามแลกทุกอย่างกับความอบอุ่นนี้!
เฟิงหรูชิงยกมือขึ้นลูบหลังฉินเฉินเบาๆ
นอกจากกั๋วซือแล้ว ก็ยากปล่อยให้คนอื่นกอดนางเช่นนี้ แต่สำหรับนางแล้ว ฉินเฉินเป็นข้อยกเว้น
น้องชายในแผ่นดินหัวเซี่ยของนาง สายใยความผูกพันไม่ใช่ใครจะตัดมันไปได้
ฉินเฉินในตอนนี้ บางอาจมีสายเลือดกับนางในชาตินี้ด้วย
ดังนั้นสำหรับอ้อมกอดของฉินเฉินแล้ว นางไม่เคยปฎิเสธ
“ชิงชิง ข้าคิดถึงเจ้ามาก”
เฟิงหรูชิงยิ้ม ตบหลังชายหนุ่มหาย “ดังนั้น ข้ามาแล้ว ข้ามาพาเจ้ากลับบ้าน”
ฉินเฉินตัวแข็งทื่อ
ผ่านไปสักพัก เขาคลายหญิงสาวออกจากอ้อมกอด
“ชิงชิง เจ้าให้เวลาข้าสักหน่อยดีหรือเปล่า ข้ายังมีเรื่องยังไม่ได้จัดการ รอข้าจัดการแล้ว ค่อยตามเจ้า