ทำผิดอะไร!”
คนผู้นั้นไม่ผิดเลย
คนกลุ่มนั้นตามฆ่าประชาชนผู้บริสุทธิ์ เขาก็แค่ไปคิดบัญชีคนกลุ่มนั้นเท่านั้นเอง
จนกระทั่งคนที่ลงมือกับผู้บริสุทธิ์อย่างโหดเหี้ยมถูกกำจัดไปจนหมด
แต่โลกสันโดษตื่นตระหนักในความสามารถของเขา ทั้งกลัวว่าโลกจะถูกเขาเปลี่ยนแปลง ถึงได้รวมกลุ่มอิทธิพลทั้งหมดเพื่อล้อมเขาเอาไว้
ยอดฝีมือจำนวนนับไม่ถ้วนของโลกสันโดษ กลับไม่อาจฆ่าเขาเพียงคนเดียวได้
“ตอนนั้น ตาแก่บ้านข้ากับผู้เฒ่าฉินสนิทกัน เขาน่ะมันคนดูมีคุณธรรม แท้จริงคือสัตว์ร้าย! ตาแก่บ้านข้าคิดว่าเทียนหยาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคนในโลกสันโดษ คิดจะช่วยเขา จึงรวบรวมคน นกลุ่มหนึ่งไปช่วยเหลือ”
“ตาแก่บ้านข้าดันดูคนไม่ออก คบหากับเจ้าสารเลวนั่น ผู้เฒ่าฉินฉวยโอกาสนี้รวมมือกับตระกูลอื่น จับตัวตาแก่บ้านข้าไป เจ้าสารเลวนั่นให้ตาแก่ข่มขู่เทียนหยา ตอนนั้นเขาไม่ทันระว วัง ถึงได้ถูกฟาดไปครั้งหนึ่ง การศึกครั้งนั้นถึงได้ยุติลง”
“ต่อให้เป็นเช่นนั้น ข้าก็ยังรู้สึกว่าเทียนหยาไม่ได้พ่ายแพ้ หากมิใช่เพราะตระกูลหลัวเรา ต่อให้ครั้งนั้
