นเขาไม่ได้อาจทำให้โลกสันโดษเขียนกฎควบคุมฉบับนั้นขึ้นได้ ภายหน้าเขาก ก็กลับมาต่อสู้ใหม่ แต่เพราะตาแก่บ้านข้าตกอยู่ในมือพวกนั้น เขาถึงได้ใช้วิธีสุดท้าย เพื่อคุกคามให้โลกสันโดษลงนามในสัญญา”
“สัญญาของเขามีอยู่แค่สองข้อเท่านั้น หนึ่งคือไม่อาจลงมือกับคนในโลกปุถุชน สอง…ไม่อาจลงมือกับตระกูลหลัว ส่วนเขายอมไปยังสถานที่แห่งนั้น ไม่มีวันกลับมาอีก”
ฮูหยินผู้เฒ่าพูดมาถึงช่วงสุดท้าย ร่างกายนางสั่นระริก ใบหน้าชรากลับเปื้อนด้วยรอยยิ้มขมขื่นดังเดิม
“ตระกูลหลัวข้าติดค้างเขามากมายเหลือเกิน ข้ารู้ว่าสิ่งที่เขาไม่วางใจที่สุดคืออะไร เดิมรับปากว่าจะช่วยดูแลครอบครัวของเขา แต่เทียนหยากังวลว่า การเคลื่อนไหวของตระกูลหลัวจะเป ปิดเผยครอบครัวเขาออกไป ดังนั้นสุดท้ายหลายปีมานี้ข้าไม่กล้ารบกวนครอบครัวเขาเลย”
“ท่านย่า” หลัวลี่หน้าซีด “เรื่องนี้ ทำไมข้าไม่รู้เลย”
ฮูหยินผู้เฒ่ายิ้มขมขื่น “อย่าว่าแต่เจ้าไม่รู้เลย กระทั่งพ่อเจ้าก็ไม่รู้เรื่อง เพราะความรู้สึกผิด ปู่เจ้าถึงด่วนจากโลกนี้ไปไว ตอนนั้นเรื่องนี้มีแค่ผู้อาว
