แล้ว ข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่รู้ทำอย่างไรลี้เอ๋อร์ถึงยอมให้อภัยข้า ขอแค่นางให้อภัย ข้ายอมทำทุกอย่าง!”
“พอแล้ว!” หลัวเฟยลุกขึ้น สาวเท้ากว้างๆ ออกจากห้องโถง
ฉินเสี่ยวเย่ว์ไม่คิดว่าคราวนี้หลัวเฟยจะโมโหจริงๆ นางลนลานคว้าแขนหลัวเฟยไว้
“หลัวเฟย ท่านจะไปไหน”
“ข้าจะไปหาลี่เอ๋อร์”
แม่หนูนั่นถูกลวกจนเป็นแบบนี้แล้วยังไม่กลับมาอีก คิดว่าพ่ออย่างเขาจะไม่ห่วงใยลูกสาวแล้วหรือไง
ยาวิเศษในบ้านมีมากกว่าโรงหมอตั้งเยอะ ทำไมนางไม่กลับบ้าน ดันจะไปหาโรงหมออะไรกัน
“หลัวเฟย” ฉินเสี่ยวเย่ว์สายตาเจ็บปวด “อย่างไรข้าก็เป็นคุณหนูตระกูลฉิน หน้าตาก็ไม่เลว ไม่ใช่ว่าจะหาบุรุษไม่ได้ ทำไมข้าถึงติดตามเจ้ากัน ข้ายอมรับลี่เอ๋อร์เพื่อท่าน”
หลัวเฟยชะงักฝีเท้า เขากำหมัดแน่นไม่คลาย
ยังดีที่ฉินเสี่ยวเย่ว์ไม่ได้เจตนา หากนางตั้งใจทำร้ายลี่เอ๋อร์เช่นนี้ เขาไม่มีวันอภัยให้นางไปตลอดชีวิตแน่
ส่วนนี้ก่อนที่ลี่เอ๋อร์จะยอมให้อภัยนาง เขาไม่อาจยอมรับนางได้
“ข้ารู้ว่าลี่เอ๋อร์ไม่ชอบข้า ก็ถูก เดิมตระกูลหลัวมีนางคนเดียว นางได้รับความรักจากทุกคน หากข้าเข้ามาแล้ว นางย่อมรู้สึกว่าข้าแย่งท่านไป” ฉินเสี่ยวเย่ว์ยิ้มขมขื่น “หากเปลี่ยนเป็นผู้หญิงคนอื่
