ฮูหยินผู้เฒ่าร้องไห้ต่อ จึงกระแอมไอขึ้นอีกครั้ง “ลี่เอ๋อร์ คนที่ข้าจะแต่งด้วยคือท่านอาของเฟยเอ๋อร์ เจ้ากับเฟยเอ๋อร์สนิทกันดีมิใช่หรือ อาของนา างต้องดีต่อเจ้าแน่เช่นกัน อีกอย่างคนตระกูลฉินใจดีมีเมตตา เจ้าไม่ต้องกังวล”
หลัวลี่ร้องเหอะ “หากจิ้งจอกน้อยของข้ามีจิ้งจอกตัวอื่นก่อนจะกลายร่างเป็นมนุษย์ ข้าต้องโมโหมากแน่ และก็ไม่ชอบลูกของเขาด้วย เหตุผลเดียวกัน กับท่านก็เหมือนกัน ข้าเป็น ลูกของท่านกับท่านแม่ นางไม่มีทางชอบข้าแน่”
ฮูหยินผู้เฒ่ายิ่งเสียใจ
“เสี่ยวลี่เอ๋อร์ เจ้าจะรอจิ้งจอกตัวนั้นจริงๆ หรือ เจ้าไม่ชอบคนตระกูลมู่ก็ไม่เป็นไร เจ้าคิดว่าฉินเฉินแห่งตระกูลฉินเป็นอย่างไรบ้าง ถึงจะเป็นลูกเลี้ยง แต่เจ้าหนุ่มนี่ดูแล้ว วชวนให้คนรักใคร่”
“ข้าไม่ต้องการเหมือนกัน” หลัวลี่เบะปาก “เขาเป็นคนที่พี่สาวเฟิงชอบ คนที่สหายชอบไม่อาจแย่งได้ อีกอย่าง ข้าชอบจิ้งจอกน้อยเท่านั้น ข้าจะรอเขา ต่อให้รอชั่วชีวิตก็ยินยอม
