ก็จะไม่ยุ่ง
นางกลัวก็แต่พอตายไปแล้ว ลี่เอ๋อร์จะได้รับความลำบาก
“เสี่ยวลี่เอ๋อร์ เจ้าออกไปเล่นก่อน ข้ากับพ่อเจ้ามีอะไรต้องคุยกันอีกหน่อย” ฮูหยินผู้เฒ่าถอนใจเบาๆ
ต่อให้ตอนนี้หลัวเฟยรับปากนางว่าจะไม่แต่งงาน เกรงแต่ว่าพอตายไปแล้วก็ไม่มีคนสะกดเขาได้อีก
นางได้แต่ทุ่มเทแรงกายทั้งหมดสู้เพื่อลี่เอ๋อร์สักครั้ง
“เจ้าค่ะ”
หลัวลี่พยักหน้าเชื่อฟัง นางย่อมเข้าใจว่าท่านย่าจะหารือเรื่องฉินเสี่ยวเย่ว์กับท่านพ่อ ดังนั้นจึงไม่พูดมาอีก ถลึงตาดุร้ายใส่หลัวเฟยคราหนึ่งแล้วออกมา
ครั้นเห็นบุตรสาวมีสีหน้าไม่อยากสนใจเขา หลัวเฟยขมขื่นจนไม่พูดไม่ออก
เขากับหมิงเอ๋อร์จริงใจต่อกัน แต่หากลี่เอ๋อร์ไม่ยอมรับอีกฝ่าย เกรงว่าจะแต่งนางเข้ามาได้ยากแล้ว
…
หอแห่งแรก
เป็นโรงเตี๊ยมที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดที่เทียนเสินเหมินดูแล
โรงเตี๊ยมนี้ไม่รับแขกเหรื่อมากมาย นอกเสียจากคนที่มีตำแหน่งฐานะในเทียนเสินเหมิน ถึงได้รับการต้อนรับ
หลัวลี่เสาะหาที่พักของเฟิงหรูชิงแล้ว เดิมนางคิดไปหาอีกฝ่ายตรงๆ เลย แต่ตอนที่ผ่านหอแห่งแรกนี้นางหยุดครู่หนึ่ง นิ่งไปสักพักค่อยสาวเท้าเข้ามา
มาเยี่ยมโดยไม่มีของฝากคงจะไม่ดี ดังนั้นนางต้องหาของกินไปฝากอีกฝ่าย
“ค