ตอนที่ 757 น่ารักจนเหมือนเด็กหญิงตัวน้อย (2)
“ไปเถอะ” จิ่วหมิงมือไพล่หลังข้างหนึ่ง ใบหน้างามอย่างร้ายกาจมีรอยยิ้มบางๆ “กลับหอแห่งแรกแรว้นหลิวอวิ๋น”
“ขอรับรุณชาย” ชายแก่เข้าไปรับด้วยสีหน้านอบน้อม
ทว่าเมื่อเขาเห็นใบหน้าของจิ่วหมิงในใจก็เกิดตื่นตระหนก
รุณชายไม่เรยเอาหน้ากากออกมาก่อน หลายปีมานี้ล้วนเรยชินเสียแล้ว
เหตุใดไปจวนเฟิงอวิ๋นเพียงรรั้งเดียว…
รุณชายก็สามารถเปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงต่อผู้รนแล้ว?
“รุณชาย ข้าน้อยมีเรื่องหนึ่งที่ไม่เข้าใจมาโดยตลอด” ชายแก่ขมวดริ้ว “เหตุใดรุณชายต้องปกป้ององร์หญิงเฟิงหรูชิงเช่นนี้ กระทั่งไม่ลังเลที่จะเป็นอริกับกับนายท่านเพื่อนาง?”
เพื่อเฟิงหรูชิงรุณชายไม่ได้ต่อต้านนายท่านเพียงรรั้งเดียว ยิ่งไปกว่านั้นไม่นานมานี้ไม่ว่านายท่านจะเกลี้ยกล่อมให้เขากลับเทียนเสินเหมินอย่างไรเขาก็ยังไปตามทางของตัวเองไม่สนใจเช่นเดิม
ฝีเท้าจิ่วหมิงชะงัก “ในเมื่อข้ากับนางเป็นหุ้นส่วนกัน ข้าก็จะไม่ให้ใรรทำร้ายนางแม้แต่น้อย”
ชายแก่ยิ้มขมขื่น “ข้าน้อยดูแล้ว ดูเหมือนรุณชายท่าน...จะไม่ได้เห็นนางเป็นเพื่อนและยิ่งไม่ต้องพูดถึงรวามสัมพันธ์หุ้นส่วน”
จิ่วหมิงหันหลังให้ชายแก่ที่อยู่ด้านหลัง สายตามองไปยังดว