งกับหนานเสีย
ทว่าหากใช้ตัวอักษรสองตัวนั้นตรงๆ ก็โจ่งแจ้งเกินไปหน่อย เฟิงหรูชิงจึงได้เจอกันครึ่งทางใช้ตัวอักษรที่มีเสียงเดียวกัน
“ได้”
สายตาของจิ่วหมิงหยุดอยู่ที่ใบหน้าของหญิงสาว “ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง แม่ของหนานเสียนหนานซู่อีออกจากออกจากแคว้นหลิวอวิ๋นไปแล้ว”
เฟิงหรูชิงชะงัก
ซู่อีออกจากแคว้นหลิวอวิ๋นไปแล้ว?
“นอกจากนี้…” จิ่วหมิงเงียบไป “ถานซวงซวงหายตัวไป! ดูเหมือนนางจะถูกคนของกองกำลังอื่นพาไปแล้วอีกทั้งยังจงใจลบร่องรอย หากหอแห่งแรกต้องการหาตัวคนที่พานางไปเกรงว่าจะต้อ องใช้เวลา”
ถานซวงซวงไม่ได้อยู่ในสายตาเฟิงหรูชิงตั้งแต่แรก ทว่าเฟิงหรูชิงคิดไม่ถึงว่าเวลาเช่นนี้ถานซวงซวงจะยังถูกคนพาตัวไปได้อีก
นิ้วมือของนางลูบปลายคางเบาๆ แล้วเงียบไปสักพัก “ไม่เป็นไร ด้วยสมองของถานซวงซวงแล้วไม่มีทางเป็นโล้เป็นพายอะไรได้ จิ่วหมิงเจ้าจะไปเมื่อไร”
รอยยิ้มจิ่วหมิงหายไปทันที “นางหนูเจ้าอยากจะไล่ข้าไปถึงเพียงนี้เลยหรือ?”
“อื้อ ข้าเพียงแต่อยากให้เจ้าช่วยข้าสืบเรื่องหนึ่ง เหตุใดคนพรรคเภสัชเทพจึงลงมือกับคนจวนเทียนเสิน ข้ารู้สึกว่ามีคนเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้” นางหรี่ตาลง
