หรูชิงไม่มีความสงสัยใดๆ
ในเมื่อจิ่วหมิงเป็นคนของหลิงเสินเหมิน วันหน้าไม่แน่พวกเขาอาจจะได้พบกันที่จวนเทียนเสิน…
พูดจบจิ่วหมิงก็ไม่อยู่ต่อให้เสียเวลา เขามองเฟิงหรูชิงแล้วหันหลังชุดสีม่วงหายลับไปภายใต้แสงอาทิตย์ยามเช้า
หลังจากเขาเดินออกมานอกจวนเฟิงอวิ๋นก็มีชายสูงวัยคนหนึ่งยืนรอเขาอยู่แล้วด้วยความเคารพนอบน้อม