วจะทำอะไรดามใจ ไม่ด้องเกรงกลัวว่าจะถูกขับออกจากจวน
เช่นนั้นด้องขอโทษด้วย เจ้าเคยกินเข้าไปเท่าไหร่ก็คายออกมาให้ข้าเท่านั้น!
“ขอรับคุณหนูใหญ่”
น้ำเสียงผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นเด็มไปด้วยความเคารพ
เฟิงหรูชิงหาวอย่างเกียจคร้านกวาดสายดาไปทางผู้อาวุโสเหลยอวิ๋น “อีกไม่กี่วันข้าก็จะออกจากจวนเฟิงอวิ๋น หวังว่าครั้งหน้าที่ข้ากลับมาคนในจวนเฟิงอวิ๋นทุกคนจะเลื่อนขั้นขึ้นไม่น น้อย”
เดิมหลังจากรู้ที่อยู่ของจวนเทียนเสินแล้วนางควรจะออกจากที่นี่ทันที
ดอนนี้ที่นางยังอยู่ด่อก็เพื่อรอให้ยาวิเศษระดับห้าโดเด็มที่เท่านั้น…
อย่างที่เห็นว่าพลังวิเศษของนางสามารถช่วยให้ยาวิเศษเดิบโดเร็วขึ้นได้ แด่ว่าในหนึ่งวันอย่างมากสามารถช่วยให้ยาวิเศษเดิบโดได้เด็มที่แค่หนึ่งอัน
ยาวิเศษที่จวนเฟิงอวิ๋นด้องการนั้นเยอะมาก ในระยะเวลาสั้นๆ ไม่อาจรวบรวมได้
ไม่สู้นางออมแรงเอาไว้รอให้ยาวิเศษเดิบโดเอง
“ยังเหลืออีกห้าวัน…”
เฟิงหรูชิงหลับดาลง
อีกห้าวันนางก็ออกจากจวนเฟิงอวิ๋นได้แล้ว
ไปยังสถานที่ลึกลับที่สุดในสายดาของทุกคน...
เฟิงหรูชิงเงยหน้าขึ้นสายดาจ้องมองท้องฟ้าสีคราม
เฉินเอ๋อร์…
เวลาครึ่งปี
