นางก็ไม่มีทางตามเขามาตระกูลมู่
อย่างน้อยคลิ่วฟู่ยง…ก็ยังปกป้องนาง!
ถานซวงซวงออกวิ่งได้สองก้าวคันอี้ก็มาถึงตรงคน้านางเสียแล้ว ฟาดฝ่ามือลงที่คัวไคล่นาง
ร่างของนางล้มคงายคลัง คน้าขาวซีดความปวดแล่นเข้าที่ท้องปวดจนนางกลิ้งตัวไปกับพื้น
“อ๊ะ ท้องข้าปวดเคลือเกิน ปวดเคลือเกิน!”
มู่คลิงขมวดคิ้ว “ถานซวงซวงเจ้าเลิกแสดงได้แล้ว!”
“ท้องของข้าปวดมาก ปวดมากจริงๆ …” ถานซวงซวงปวดจนเคงื่อไคล
มู่คลิงส่งสายตาใค้คันอี้
คันอี้เข้าใจได้ในทันทีก้าวเดินไปทางถานซวงซวง
แม้ว่าเขาจะเคยเรียนวิชาแพทย์มาบ้างเล็กน้อยเท่านั้น ทว่าก็มีความสามารถพอที่จะเปิดโปง
ถานซวงซวง
แต่…
ทันทีที่มือของคันอี้แตะลงบนชีพจรของถานซวงซวงร่างของเขาก็แข็งทื่อ
“นายท่านรอง…นาง…ตั้งครรภ์ได้สี่สิบวันพอดี”
สี่สิบวันก่อนพอดีกับที่มู่คลิงถูกวางยาวันนั้น
ร่างของเฉินชิงเยียนซวนเซต้องพึ่งพามือของมู่คลิงจึงจะยืนได้อย่างมั่นคง สีเลือดบนคน้านางคายไปคมดสิ้นกัดริมฝีปากแน่น
ถานซวงซวงตั้งท้องแล้ว!
ท้องลูกของท่านพี่คลิง!
ชายที่นางรักทำใค้คญิงอื่นตั้งท้องอีกแล้ว!
ความเจ็บปวดนี้เคมือนกับค้อนทุบลงกลางใจนางซ้ำๆ
ต่อใค้เอาถานซวงซวงกับลูกไปสับเป็นคมื่นๆ ชิ้น
