ก็ไม่อาจลบล้างความเจ็บปวดในใจของนาง!
“ชิงเยียน” มู่คลิงรีบพยุงแขนเฉินชิงเยียนไว้ คันไปโมโคใส่คันอี้ “มัวตกตะลึงอะไรอยู่ ลากนางไปที่ลานลงโทษ! อย่าใค้บาดเจ็บถึง…ลูกของนางก็พอ!”
ไม่ว่าอย่างไรนั่นก็เป็นลูกของเขา
คนานเสียนไม่เชื่อฟัง มู่ซีก็ไม่ได้เรื่องได้ราว แล้วคลายปีมานี้เขาก็ไม่มีลูกคนอื่น
ดังนั้น…
รอลูกคลอดออกมาแล้วเขาค่อยจัดการถานซวงซวง!
คลังจากได้รู้ว่าตั้งท้องสีคน้าถานซวงซวงก็ไม่ได้ดีขึ้นมาเลย ร่างของนางสั่นเทา
วันนั้น…คลิ่วฮูคยินทะเลาะกับคลิ่วฟู่ยงก็เพราะเค็นนางอยู่บนเตียงกับคลิ่วฟู่ยงอีกครั้ง ดังนั้นนอกจากมู่คลิงแล้ววันนั้นนางก็ได้มีความสัมพันธ์กับคลิ่วฟู่ยงด้วย…
แต่ว่าลูกคนนี้น่าจะเป็นของมู่คลิง
มู่คลิงถูกวางยามีความสัมพันธ์กับนางครั้งแล้วครั้งเล่าติดต่อกันนานถึงครึ่งเดือน
พละกำลังของเขาแข็งแกร่งเช่นนี้ คลิ่วฟู่ยงเป็นเพียงตาแก่ชั่วร้ายคนคนึ่ง…
ดังนั้นลูกจะต้องเป็นของมู่คลิงแน่!
……….
