ไปกองอยู่ที่พื้น
“ชิงเยียน!”
เดิมมู่หลิงคิดจะไปหาท่านผู้เฒ่ากลับคิดขึ้นได้ว่ามีเรื่องจะคุยกับเฉินชิงเยียนอีกสองสามคำจึงรีบกลับมา
ก็เห็นฉากที่เฉินชิงเยียนตบถานซวงซวงจนลงไปกองกับพื้น
“ชิงเยียนเกิดเรื่องอะไรขึ้น?” มู่หลิงเดินมาข้างกายเฉินชิงเยียนด้วยความรีบร้อน จับไหล่นางอย่างเป็นกังวลแล้วเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
ชิงเยียนในความประทับใจของเขาไม่เคยโกรธอะไรง่ายๆ
เช่นนั้นเหตุใดนางถึงได้ตีถานซวงซวง?
หางตาเฉินชิงเยียนมีน้ำตาแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจไหลลงมา กัดริมฝีปากแน่น “ท่านพี่หลิง ข้าไม่อาจดูแลนางแทนท่านได้แล้ว”
“เป็นอะไรไป?”
“นางบอกว่าข้าเป็นอนุเช่นเดียวกับนางไม่มีสิทธิ์ยุ่งเรื่องของนาง นางยังพูดอีกว่าให้ข้าเก็บกวาดห้องท่านพี่ซู่อีให้นางอยู่ ข้าบอกนางแล้วว่าท่านพี่จะต้องกลับมาแน่ ห้ องของนางจะให้นางพักไม่ได้เด็ดขาด…แต่นาง…แต่นางกลับดูหมิ่นท่านพี่ซู่อีว่านางเป็นปีศาจจิ้งจอก บอกว่านางออกจากตระกูลมู่ไปแล้วยังมีสิทธิ์อะไรมาครอบครองตำแหน่งนี้อีก ?”
“ข้าไม่สนใจข้าจะได้รับความอัปยศเพียงใดข้าก็สามารถทนได้ แต่ข้าไม่อาจทนให้คนอื่นมาดูหมิ่นว่ากล่าวท่านพี่ซู่อีได้! นางยังคิดจะมาแทนตำแหน่งท่านพี่ซู
