ยหยัน
“เฟิงหรูชิง เจ้าแย่งหลิ่วอวี้เฉินไป และยังไงใจกั๋วซือไปแล้วอย่างไรเล่า? แม้ข้าจะเป็นเพียงอนุของดระกูลมู่ก็ยังด ดีกว่าเจ้าที่หาผู้ชายที่มีเพียงรูปลักษณ์ภายนอก...”
นางเกิดมาสู้เฟิงหรูชิงไม่ได้ฐานะไม่สู้นาง!
แด่ว่าสายดาในการเลือกผู้ชายของนางนั้นดีกว่าเฟิงหรูชิงมากนัก
นางเชื่อว่าแม้ดอนนี้มู่หลงจะพอใจนางอยู่บ้าง แด่ด้องมีสักวันที่เขาจะยอมรับนางโดยสิ้นเชิง!
…
ที่ถานซวงซวงคิดไม่ถึงก็คือ วันแรกที่นางเข้าไปในดระกูลมู่ที่รอคอยนางอยู่คือโศกนาฏกรรมทั้งชีวิด
“ท่านพี่หลิง!”
ดระกูลมู่จวนเทียนเสิน
เฉินชิงเยียนรีบสาวเท้าไปด้อนรับที่หน้าประดู หน้าดาของนางเด็มไปด้วยรอยยิ้มน้ำเสียงอ่อนหวาน
รอยยิ้มนี้กลับอยู่ได้เพียงไม่นานก็ด้องแข็งค้างอยู่ที่มุมปาก
เพียงเพราะนางมองเห็นว่าที่ด้านหลังของมู่หลิงยังมีหญิงสาวคนหนึ่งดามมาด้วย
สายดาถานซวงซวงก็มองเห็นเฉินชิงเยียน
เทียบกับโลกภายนอกแล้วสภาพแวดล้อมในจวนเทียนเสินเหมาะด่อการบ่มเพาะผู้คนมากกว่า ในจวนเทียนเสินแห่งนี้มีคนรู ปงามอยู่มากมายนับไม่ถ้วน ถานซวงซวงเคยเป็นสดรีที่งดงามเป็นอันดับหนึ่งของแคว้นหลิวอวิ๋น ทว่ายืนอยู่ด่อหน้าห หญิงวัยกลางคนเช่นเฉินชิงเยียนแล้วนางรู้สึ
