หวานอบอวลในปาก น้ำของผลไม้นี้อร่อยกว่าผลไม้ เหล่านั้นเมื่อครู่นี้อีก ทำให้คนดูเพลิดเพลินจนลืมทุกสิ่ง
คนอื่นๆ ชะงักค้าง
จ้องมองเทียนหลิงกั่วในมือชิงหลิงค้าง นัยน์ตาแฝงด้วยอยากได้
พวกเขากินเทียนหลิงกั่วมานานหลายปี คุ้นเคยกับกลิ่นไอของเทียนหลิงกั่วเป็นอย่างดี
ทว่าผลที่อยู่ในมือชิงหลิงมีกลิ่นหอมมากกว่าที่พวกเขาเคยลิ้มลอง ทำให้ไม่อาจควบคุมสายตาไม่ให้ถูกดึงดูดได้
“ที่แท้ ที่นางพูดเมื่อครู่ก็เป็นเรื่องจริง…” หญิงสาวที่ได้รับเทียนหลิงกั่วจากมือชิงหลิงถอนหายใจแผ่วเบา “นางได้ลิ้มรสเทียนหลิงกั่วทุกวัน แม้แต่ข้ายังรู้สึกได้พลังวิเศษของเทียนหลิงกั่วนั่นเข้มข้นกว่าของจวน เฟิงอวิ๋น”
เห็นท่าทีนิ่งเรียบของคุณหนูใหญ่ ชิงหลิงที่คุ้นเคยกับเทียนหลิงกั่วเป็นอย่างดีเช่นนี้ คนอื่นๆ ก็ล้วนมีท่า าทางเป็นปกติ…
นี่เห็นได้ว่า สำหรับพวกนางแล้วล้วนเป็นเรื่องธรรมดาเสียยิ่งกว่าธรรมดา
ที่น่าขันก็คือ เมื่อครู่มั่วเฟยเฟยพูดอะไร?
ชิงหลิงขโมยเทียนหลิงกั่ว? อีกทั้งให้นางกินเป็นการสิ้นเปลือง?
ถ้าหากชิงหลิงไม่ใช่สาวใช้ของคุณหนูใหญ่ พวกเขาอาจจะหลงเชื่อไปแล้วจริงๆ…
โชคยังดีที่พวกเขาไม่ได้ไร้สติเช่น มั่วเฟยเฟย คิดจะยื