างก็ไม่ใช่ว่าไม่มีที่ ไป
“ในเมื่อเจ้าพูดจบแล้ว…”
เฟิงหรูชิงยกเท้าขึ้นถีบมั่วเฟยเฟยลอยออกไปอย่างรวดเร็ว
มั่วเฟยเฟยตกใจจนหน้าเปลี่ยนรูป
ศิษย์คนอื่นๆ พากันแอบเข้าด้านข้างไม่กล้าพูดอะไร
นิสัยศิษย์พี่มั่วหยิ่งผยองมากเกินไปจริงๆ ในสายตาของนางมีเพียงตนเองที่เป็นผู้มีพรสวรรค์คนอื่นล้วนเทียบนางไ ไม่ได้ หากมีคนก้าวข้ามนาง นางย่อมคิดว่าอีกฝ่ายใช้ยาวิเศษเพื่อเพิ่มพลัง ไม่ว่าอย่างไรทุกคนล้วนสู้นางไม่ได้
แม้จะเป็นคนในสามกองกำลังใหญ่มั่วเฟยเฟยก็ไม่เห็นอยู่ในสายตาเช่นกัน
แต่ไหนแต่ไรนางล้วนคิดว่าคนในสามกองกำลังใหญ่เพียงแค่เกิดมามีพื้นฐานที่ดีก็เท่านั้น แต่ว่าสามกองกำลังใหญ่ที่ไ ไม่เคยรับสมัครคนภายนอก คนนอกอยากเข้าไปข้างในก็ไม่อาจทำได้
ดังนั้นนางจึงเคยพูดเอาไว้ หากจะเทียบพรสวรรค์กันแล้วไม่มีใครสู้นางได้ น่าเสียดายนางเกิดมาพื้นฐานไม่ดีเป็นเพี ยงลูกศิษย์คนหนึ่งในตระกูลธรรมดาแห่งโลกสันโดษ หากนางได้เกิดในสามตระกูลใหญ่ใต้หล้านี้ไม่มีผู้ใดสามารถเทียบ บนางได้
แม้แต่เจิ้งฉู่ฉู่…
นางเห็นเจิ้งฉู่ฉู่เป็นคู่ปรับแต่ไม่ได้รู้สึกว่าเจิ้งฉู่ฉู่จะสามารถก้าวข้ามนางได้
นางรู้สึกเพียงว่าเจิ้งฉู่ฉู่ได้รับการชื่นชมจากผู้อาวุโส เขาจะต้อ
