ตอนที่ 734 ในสายตาข้าคนไร้ค่าก็สามารถเป็นผู้มีพรสวรรค์ได้ (4)
“มั่วเฟยเฟยนึกไม่ถึงว่าเจ้าจะกล้ามากเช่นนี้ เดิมจวนเฟิงอวิ๋นนี้ก็เป็นของคุณหนูใหญ่ อย่าว่าแต่พวกเราจะต้องก กตัญญูต่อคุณหนูใหญ่เลย ต่อให้กินไปจนหมดจริงนั่นก็เป็นเรื่องสมควร เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาถามคุณหนูใหญ่?”
แม้จะบอกว่าเคยมีสิทธิ์นำยาวิเศษมามอบให้ ทว่าส่วนนั้นล้วนเก็บมาจากบนภูเขายาของจวนเฟิงอวิ๋น ส่วนยาวิเศษระด ดับสูงทั้งหมดนายหญิงเป็นผู้นำมาไว้
คุณหนูใหญ่เป็นผู้สืบทอดจวนเฟิงอวิ๋นกินจนหมดแล้วอย่างไร? มั่วเฟยเฟยใช้ฐานะอะไรมาเอ่ยถามคุณหนูใหญ่?
มั่วเฟยเฟยกระอักเลือดออกมาทีหนึ่ง นางซวนเซลุกขึ้นมาจากพื้นกำหมัดแน่น “หากไม่ใช่คุณหนูใหญ่กินยาวิเศษไปจนหมด ดนางจะสามารถก้าวถึงเสวียนอู่ภายในระยะเวลาสั้นๆ ได้อย่างไร?”
ผู้อาวุโสห้ามองมั่วเฟยเฟยด้วยความผิดหวัง
“คุณหนูพูดไม่ผิด ข้าตาบอดจริงๆ ถึงได้รับเอาคนจิตใจพิการคนนี้เข้ามา ข้าเคยพูดไว้แล้วว่าเดิมยาวิเศษของจวน นเฟิงอวิ๋นก็เป็นของคุณหนู นางกินหมดเป็นสิ่งที่สมควรเจ้าไม่มีสิทธิ์มาเอ่ยถามนาง! อีกอย่างคุณหนูเพิ่งได้เจอก กับนายหญิงเมื่อครึ่งปีก่อน และเมื่อสิบเก้าเดือนที่แล้วนางเป็นเพียง…คนคนหนึ่งที่
