เพิ่งจะเริ่มฝึกตบะเท่านั น”
ก่อนที่เฟิงหรูชิงจะมาจวนเฟิงอวิ๋น คนของจวนเฟิงอวิ๋นก็รู้เรื่องที่ผ่านมาทั้งหมดของนางแล้ว
คนที่ถูกหย่าร้างคนหนึ่งและไม่อาจฝึกตบะได้เพราะอ้วน
เวลาไม่ถึงสองปีนางก็เติบโตขึ้นมาแข็งแกร่งถึงเพียงนี้แล้ว
พวกเขาไม่รู้ว่าเฟิงหรูชิงได้รับโอกาสอะไรมา ทว่าความแข็งแกร่งของนางหยั่งลึกลงไปในใจคนแล้ว
ที่น่าขันก็คือ มั่วเฟยเฟยยังพูดถ้อยคำเหล่านี้ออกมาโดยคิดเองว่ามันถูกต้องอีก!
ในใจมั่วเฟยเฟยสั่นชั่วขณะหนึ่ง มุมปากของนางสั่นเทาหันไปมองเฟิงหรูชิงแข็งทื่อ
หากบอกว่าเวลาครึ่งปีนี้เฟิงหรูชิงก้าวถึงเสวียนอู่เป็นผลงานของจวนเฟิงอวิ๋น เช่นนั้นก่อนหน้านี้เล่า?
เฟิงหรูชิงตอนก่อนหน้าก็ไม่ได้รู้จักจวนเฟิงอวิ๋นแม้แต่น้อยนิด…
นางเติบโตมาในโลกปุถุชน มีสิทธิ์อะไรจึงก้าวข้ามระดับได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้?
“แต่…แต่ว่า…” มั่วเฟยเฟยกัดปากที่สั่นไว้แล้วเปลี่ยนไปพูดถึงชิงหลิง “สาวใช้ผู้นี้ขโมยกินเทียนหลิงกั่ว วในจวนเพื่อจวนข้าจึงได้ทำเช่นนี้ คุณหนูให้ลำเอียงเข้าข้างเช่นนี้ไม่รู้สักนิดเลยว่าข้าทำทั้งหมดก็เพื่อ… .”
ปึ้ง!
เฟิงหรูชิงขยับเท้าอีกครั้ง
นางถีบไปทางมั่วเฟยเฟย สายตาเย็นชาจ้องมองไปยังนางที่ลอยไปล
