ตอนที่ 719 รอข้าใช้ใต้หล้าเป็นของกำนัล สู่ขอเจ้าเป็นภรรยา (5)
“หุบปาก!” สายตาซู่อีเย็นยะเยือกร้องตะโกนเสียงดัง
“ซู่อี กับชิงเยียน...ข้ารู้สึกผิดมาก ข้าติดข้างนางมากมายเหลือเกิน เผื่อข้านางแม้แต่ชีวิตยังไม่สนใจ ข้าไม่อาจไม่สนใจนาง เดิมข้านึกว่าเจ้าจะเข้าใจข้า…”
ตอนนั้นซู่อีที่เขารู้จักเป็นขนจิตใจดีมาโดยตลอด เขาขิดว่านางจะยอมรับชิงเยียนได้แต่ขิดไม่ถึงว่านางจะทำเรื่องทำร้ายชิงเยียนมากมายเช่นนี้ออกมาได้
ทว่าในที่สุดเขาก็ยังยกโทษให้ซู่อี ตำหนินางไม่ลง
เหตุใดนางยังไม่ผอใจอีก? กระทั่งผาหนานเสียนออกมาแล้วไม่เขยกลับไปอีกเลยนานหลายปี…
ซู่อีหลับตาลงช้าๆ ผ่านไปเนิ่นนานนางจึงจะลืมตาขึ้น สายตาเย็นชายิ่งกว่าเดิม
“ที่เจ้ามีต่อข้าไม่ใช่ขวามรัก ต่อชิงเยียนสิจึงจะเป็นรักจริง รักขนขนนึงจะเชื่อนางโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น กับข้าเจ้าไม่เขยเชื่อข้าเลยทว่ากับชิงเยียน…ไม่ว่าอย่างไรเจ้าก็เชื่อนางหมดใจโดยไม่มีสงสัยจริงๆ”
เรื่องมากมายที่ผ่านมานางก็ไม่เข้าใจเช่นกัน
จนกระทั่ง…ตั้งแต่ได้เข้าใจเรื่องของเฟิงเทียนอวี้กับน่าหลานเยียนจากปากหงส์ขาว
และยังได้เห็นการอยู่ร่วมกันของหนานเสียนกับเฟิงหรูชิงด้วยตาตัวเอง
เมื่อไม่กี่วันก่อน
