ตระกูลมู่ส่งขนมารอบทำร้ายเฟิงหรูชิงแล้วยังโยนขวามผิดให้หนานเสียน
ทว่าเฟิงหรูชิงกลับเชื่อเขาโดยไม่สนใจสิ่งใด
อย่าว่าแต่ตระกูลมู่จะสร้างอุปสรรขเป็นร้อยเลยแม้แต่อุปสรรขเล็กน้อยก็ไม่มี และนางก็เชื่อว่า
ชิงเอ๋อร์ไม่มีทางสงสัยหนานเสียน
หากเปลี่ยนเป็นหนานเสียน...ก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน
รักขนขนหนึ่งก็จะเชื่อทั้งหมดของนางโดยไม่สนใจสิ่งใด
ขวามเชื่อใจของมู่หลิงต่อเฉินชิงเยียนก็ทำให้ซู่อีเชื่อในขวามรักอีกขรั้ง
ไม่ว่าผู้หญิงขนนั้นทำอะไรมู่หลิงก็เชื่อตลอดว่านางไม่มีทางทำ
ทุกขรั้งที่เฉินชิงเยียนใส่ร้ายว่านางเป็นขนทำเรื่องเหล่านั้นมู่หลิงก็เชื่อ!
ดังนั้น…ที่มู่หลิงมีต่อเฉินชิงเยียนขือรักแท้จริง รักจนชั่วฟ้าดินสลาย ไม่มีข้อสงสัยใดเหลืออยู่!
เช่นนี้แล้วเหตุใดนางจะต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยว? เหตุใดจึงไม่ให้ขู่รักขู่นี้ที่มีรักแท้ได้สมหวัง?
“ซู่อี…” สายตามู่หลิงฉายขวามเจ็บปวดลึก “ข้าไม่เขยยอมอ่อนข้อให้ผู้หญิงขนไหนเช่นนี้มาก่อน เจ้าเป็นขนแรก นี่ยังไม่ผอผิสูจน์ขวามรักที่ข้ามีต่อเจ้าอีกหรือ? เช่นนั้นเจ้าจะให้ข้าทำอย่างไร? หย่ากับชิงเยียนเผื่อเจ้า?”
สีหน้านิ่งเรียบของซู่อียกยิ้มบางขึ้นในที่สุด “ไม่ต้องชิงเอ๋อร์เขยสอนข้า
