ูดอย่างไม่เต็มใจเป็นอย่างยิ่ง
ทว่ายังมีเวลามีมาก มันต้องได้เป็นพ่อสามีของเสี่ยวชิงชิงแน่
“ซู่อี” หงส์ขาวไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าแข็งทื่อของซู่อีแม้แต่น้อย หันไปยิ้มกว้าง
“ข้าบอกแล้วว่าเสี่ยวชิงชิงงดงามยอดเยี่ยมยิ่งนัก วันหน้าลูกของนางกับหนานเสียนจะต้องออกมายอดเยี่ยมยิ่งกว่า ซู่อีท่านก็ใกล้จะเป็นท่านย่าแล้ว”
“…”
ซุปหงส์ต้มอย่างไร? รีบ!
“เป็นอะไรไป?” ในที่สุดหงส์ขาวสังเกตได้ถึงบรรยากาศที่ผิดไป ใช้กรงเล็บของมันเกาหัวนัยน์ตางุนงง
“ข้าพูดอะไรผิดไปหรือ? แต่ว่าข้าก็ไม่ได้พูดผิดนี่ ความสัมพันธ์ของหนานเสียนกับเสี่ยวชิงชิงดีเช่นนี้ ไม่นานซู่อีก็ได้เป็นท่านย่าจริงๆ”
มือสองข้างที่วางข้างตัวของซู่อีค่อยๆ กำหมัด
ใจเย็น!
นางจะต้องใจเย็นเอาไว้!
จะเสียภาพพจน์ต่อหน้าชิงเอ๋อร์ไม่ได้
“ชิงเอ๋อร์…” ซู่อีหันหน้าไปอย่างแข็งๆ เล็กน้อยบนหน้านางนิ่งเรียบเหมือนที่ผ่านมา ราวกับไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลย
“ข้าไม่ได้อยากจะปิดบังเจ้า ข้าเพียงแค่…”
“ข้ารู้” เฟิงหรูชิงยิ้มแย้ม “เพราะว่าไม่อยากให้ข้ารู้เรื่องตระกูลมู่”
“ใช่แล้ว ก็เพราะ…” ซู่อีถอนหายใจออกมากำลังจะเอ่ยปากเสียงของนางก็ชะงัก ใบหน้างดงามแข็งค้างไป “เจ้า…รู้ได้อย่างไร?”
“ข้ารู้นาน
