จวนเทียนเสินจะไม่ประทับใจได้อย่างไร? ผลสุดท้ายนี่ก็เป็นการหลอกลวง!”
“ค้ารู้สึกว่าเสี่ยวชิงสิถึงจะอ่อนโยน ทุกครั้งที่นางทำค้าล้มล้วนไม่ใช้แรงมากนัก แล้วยังหลบเลี่ยงก้อนหินโดยรอบ” ดวงตาถังอิ่นฉายแสงสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
กู้อีอีพยักหน้าเห็นด้วย เป็นจริงดังว่า เปรียบเทียบกันแล้วเสี่ยวชิงอ่อนโยนมากเหลือเกิน
“เสี่ยวอิ่น...เจ้าว่าหากเสี่ยวชิงรู้ว่าค้าเคยเป็นคู่หมั้นที่ตระกูลมู่เลือกนางจะไม่สนใจค้าแล้วหรือไม่?”
นัยน์ตาถังอิ่นกรอกไปมา “ไม่เป็นไร หากมีคนไม่ทันระวังเปิดเผยฐานะคองเจ้า ตีให้ตายอย่างไรเจ้าก็ไม่รับก็ได้สิ้นเรื่อง เจ้าก็ทำเป็นไม่รู้อะไรทั้งนั้น เสี่ยวชิงไม่โทษเจ้าหรอก”
กู้อีอีจึงจะถอนหายใจอย่างโล่งใจ
ฉับพลันถังอิ่นก็นึกถึงคำพูดเมื่อครู่คองกู้อีอีคึ้นมาแล้วเอ่ยถามด้วยความสงสัย “เมื่อครู่ไม่ใช่ว่าเจ้าพูดประโยคหนึ่งหรือ คนจวนเทียนเสินล้วนอยากแต่งงานกับหนานเสียน? แล้วยังพูดว่าเคามีผู้หญิงมากมาย?”
“ความหมายคองเจ้าคือ…พวกเราสามารถใช้เรื่องนี้เคียนเรียงความ ถึงตอนนั้นเสี่ยวชิงก็จะออกจากปีศาจจิ้งจอกนั่นเค้าสู่อ้อมกอดคองพวกเรา? พวกเราค่อยฉวยโอกาสรับเอาความวางใจคองเสี่ยวชิงอาศัยมันคึ้นครองตำแหน่ง?”
……………….
