งเก็บงำเรื่องอะไรไว้ไม่อยู่ เกิดเขารู้เข้า…เท่ากับทั้งใต้หล้าล้วนรับรู้
“เจ้า..” ใจเต้นแรงจับมือเฟิงหรูชิงแน่น “เจ้ามีที่อยู่ของน้องชายของเจ้าใช่หรือไม่?”
“ไม่แน่ชัด ข้าต้องไปยืนยันด้วยตัวเองว่าข่าวนี้เป็นจริงหรือเท็จ ดังนั้นข้าไม่อยากให้คนรู้เรื่องนี้มากนัก ถ้าเกิด…เขาไม่ใช่น้องชายแท้ๆ ของข้า…”
ถึงตอนนั้นเรื่องไปถึงหูเสด็จพ่อเสด็จแม่ พวกเขาจะต้องผิดหวังเป็นอย่างมาก
“ได้ได้ได้!” ใจผู้เฒ่าน่าหลานเต็มไปด้วยความปีติยินดี “ไม่ว่าจะจริงหรือเท็จก็นับว่ามีความหวังบ้าง เจ้าวางใจได้ข้าไม่มีทางแพร่งพรายออกไป โดยเฉพาะน่าหลานฉางเฉียน!”
“จริงสิ ท่านป้ากับไต้เอ๋อร์ล่ะ?” เฟิงหรูชิงเลิกคิ้วเอ่ยถาม
“พวกเขาไปตระกูลฉิน”
เสียงผู้เฒ่าน่าหลานเพิ่งเอ่ยจบก็มีร่างรีบร้อนพุ่งเข้ามาจากนอกจวน เขาพุ่งไปหาฉินเฟยหยางเคร่งเครียดจนแทบจะร้องไห้ออกมา
“นายท่าน นายท่านเกิดเรื่องใหญ่ไม่ดีขึ้นแล้ว ฮูหยินรอง…ฮูหยินรองเป็นลมไปแล้ว!”
…………….
