่ๆ สายลมรุนแรงก็พัดมา จิ่วหมิงที่เอาแต่คิดถึงเฟิงหรูชิง ไม่ทันสังเกตลูกถีบนั้น
กระทั่งเท้าเตะใส่ท้องน้อย เขาค่อยก้มตัวลง กุมท้องเอาไว้ เจ็บจนหน้าเขียวคล้ำ กัดฟันเอ่ยว่า “ชิงเอ๋อร์ เจ้าเป็นหญิงที่ตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้น!”
เฟิงหรูชิงสีหน้ากระอักกระอ่วน “ปฏิกิริยาตอบโต้ของร่างกาย ข้ามิได้ตั้งใจ จริงนะๆ …มันเป็นไปตามธรรมชาติ ข้าไม่อาจควบคุมได้”
จิ่วหมิงหน้าคล้ำราวกับก้นหม้อ
เขาแค่อยากปลอบนางหนูนี่เท่านั้น แตะต้องนางก็ไม่ได้ซ้ำยังโดนเตะอีก
หากลูกเตะนี้ต่ำลงอีกหน่อย เกรงว่าเขาคงสูญสิ้นลูกหลานแล้ว!
“ข้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ก็แค่…คนที่แตะต้องข้าก็จะมีปฏิกิริยาตอบสนองแบบนี้ เจ้าต้องเชื่อข้านะ!”
จิ่วหมิงมุมปากกระตุก เขาเชื่อนางหรือ
เชื่อก็บ้าแล้ว!
“ทุกครั้งที่เจ้ามาหอแห่งแรก แม่นางพวกนั้นกอดเจ้า ไม่เห็นเจ้ามีปฏิกิริยาตอบสนองเยี่ยงนี้เลย”
ผู้หญิงคนนี้จงใจชัดๆ !
“อ้อ แม่นางพวกนั้นต่างก็นุ่มนวลอ่อนแอ ข้าจะรุนแรงกับพวกนางได้อย่างไร อีกอย่างร่างกายข้าไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้พวกนาง ข้าก็ควบคุมไม่ได้เช่นกัน” เฟิงหรูชิงตอบตามตรง
จิ่วหมิงหน้าคล้ำไปใหญ่
ไม่อาจรุนแรงกับผู้หญิงหรือ
แม่นางที่ถูกเจ้าลวนลามมีน้อยหรือไรกัน
แต่
