ล้ว!” กู้สื่อขมวดคิ้วไม่พอใจ “อีอีออกไปข้างนอกคงเหนื่อยมาก คงจะอารมณ์เสียไปบ้าง เจ้าอย่าสร้างความรำคาญให้นาง”
สีหน้าเจิ้งเฟิงหัวไม่น่าดู ทว่าเพียงชั่ววูบก็กลับมาปกติดังเดิม นางหันไปหากู้อีอีด้วยใบหน้าฉาบรอยยิ้ม
“อีอี อันชุ่ยเล่า ทำไมไม่กลับมากลับเจ้า”
กู้อีอีร้องเหอะ “อันชุ่ยตัวร้ายผลักข้า ทั้งยังใส่ร้ายคนอื่น ดีที่ข้าฉลาดพอไม่หลงกลนาง!”
“เป็นไปไม่ได้!” เจิ้งเฟิงหัวแปดเสียงสูงขึ้นมา ทว่าครั้นเห็นแววตาไม่พอใจของกู้สื่อที่มองมา ก็เก็บอาการ ยิ้มแต่เปลือกตอบ “อีอี อันชุ่ยดีกับเจ้ามาตลอด นางนิสัยอ่อนโยนมีเมตตา ไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้ เจ้าเข้าใจผิดหรือเปล่า”
สีหน้ากู้อีอีสงบลงทันที
เมื่อก่อนนางหลงคิดว่าอันชุ่ยดีกับนาง หากไม่เกิดเรื่องครั้งนี้ นางคงไม่มีวันรู้ว่าอันชุ่ยเป็นพวกหน้าอย่างใจอย่าง
………………….
