ตอนที่ 678 ลอบโจมตี (4)
เมื่อนางมาถึงเห็นบาดแผลบนแขนเฟิงหรูชิง ใบหน้างามก็เคร่งขรึมลง แววตาเย็นชากวาดมองกลุ่มคนชุดดำ ไม่รู้เพราะอะไร ยามที่ซู่อีกวาดตามองไป ชายชุดดำทั้งหลายตกใจเสียแทบคุกเข่า
“ชิงเอ๋อร์” นางไม่สนใจกลุ่มคนชุดดำค่อยๆ เดินเข้าหาเฟิงหรูชิง ขมวดคิ้วแน่นแฝงไปด้วยความจนปัญใจ
“ต่อไปเจ้าอย่าออกจากบ้านเพียงลำพัง หากคนตามมาด้วยถึงจะปลอดภัย ถ้าไม่พอเจ้าก็พาสัตว์วิเศษออกมาด้วย กันไม่ให้ตัวเองบาดเจ็บ”
นางยกแขนเฟิงหรูชิงขึ้นมาอย่างระวัง สีหน้าวิตกกังวล แต่นางยังไม่ทันตรวจสอบอาการบาดเจ็บอย่างชัดเจน จู่ๆ ก็มีลำแขนข้างหนึ่งยื่นมาดึงเฟิงหรูชิงออกจากซู่อี
ขณะที่เฟิงหรูชิงกำลังตะลึงงัน นางก็พลันเข้าสู่อ้อมอกอบอุ่นอันคุ้นเคย
“บาดเจ็บหรือ” น้ำเสียงชายหนุ่มยังสงบนิ่งเหมือนเคย แต่เฟิงหรูชิงยังฟังจับคลื่นลมพายุดุดันในน้ำเสียงสงบนิ่งได้นั้นออก
“พวกท่านไม่ต้องกังวล บาดแผลเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ช้าก็หาย…”
“ใครทำ” ราวกับว่าหนานเสียนไม่ได้ยินคำตอบของนาง เขาเอ่ยถามขึ้น
เฟิงหรูชิงชี้ไปที่ชายชุดดำที่อยู่หน้า “เขา”
“อืม”
ในที่สุดหนานเสียนก็คลายอ้อมกอด ยามเขาเดินมาหยุดที่หน้าซู่อี ฝีเท้าก็ชะงักไป “ช่วยข้าดูแลนางหน่อย ห
