หญิง?” สุดท้ายอันชุ่ยก็หันไปมองกู้อีอี
“เมื่อครู่เจ้าผลักข้า ยังคิดให้ข้าช่วยเจ้าอีกหรือ” กู้อีอีถลึงตาใส่อันชุ่ยด้วยความเดือดดาล “เจ้าเห็นข้าเป็นคนโง่ไปแล้วใช่หรือไม่”
อันชุ่ยลงมือกับนางแท้ๆ กลับแสร้งกลายเป็นคนดี โยนความผิดทุกอย่างกลับมาที่นาง
ยามนี้ดูไปแล้ว ตอนอยู่จวนเทียนเสิน อันชุ่ยก็เป็นคนที่ต่อหน้าทำอย่างลับหลังทำอย่างใช่หรือไม่ แต่ตอนนั้นนางกลับไม่รู้เรื่อง
อันชุ่ยหลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง สักพักนางค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา
ท่ามกลางสายตาของทุกคน นางย่อเข่าสั่นไหวลงไปจนแตะที่พื้น
“ท่านพ่อ…” น้ำเสียงแฝงไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ดวงตาเอ่อด้วยน้ำตา “ข้าผิดไปแล้ว…”
“อ้อ” เฟิงหรูชิงเลิกคิ้ว “แต่ข้าไม่มีลูกสาวอกตัญญูแบบเจ้า อีกอย่าง ข้าเป็นผู้หญิง เจ้าเรียกข้าว่าพ่อ เจ้านี่มันโง่หรือ”
อันชุ่ยเกือบหายใจไม่ออก
เจ้าเป็นคนสั่งให้ข้าเรียกไม่ใช่หรืออย่างไร สรุปใครกันแน่ที่โง่
“เจ้าไสหัวไปได้แล้ว” เฟิงหรูชิงสีหน้าไร้อารมณ์
อันชุ่ยตัวสั่นลุกขึ้นจากพื้น นางเก็บงำประกายตาอำมหิต ใช้สายตาสิ้นหวังมองกู้อีอีก่อนจากไป
สายตานั้นคล้ายกำลังโทษที่กู้อีอีไม่ช่วยเหลือนาง!
“เสี่ยวอิ่น พวกเราไปกันเถอะ”
เฟิงหรูชิงรั้งส
