น้ำ
เรียวนิ้วยาวของชายหนุ่มค่อยเกลี่ยใบหน้าหญิงสาว ดวงตาเขาวาวราวสายน้ำ อบอุ่นราวสายลม
ยามเฟิงหรูชิงลืมตาขึ้น ก็เห็นชายหนุ่มสง่างามประดุจเทพเซียน
ความงามของบุรุษเสมือนทวยเทพ สูงส่งเย็นชา สง่างามราวจันทรา
“แม่ท่านจับท่านมาหรือ” เฟิงหรูชิงลุกขึ้น กึ่งนั่งกึ่งนอนพิงกำแพง หัวเราะถาม
หนานเสียนยิ้มจางๆ “เจ้ารู้หรือ”
“อืม รู้ตั้งนานแล้ว” เฟิงหรูชิงยักไหล่ ยิ้มอ่อนให้กับคำถามของหนานเสียน
หนานเสียนถามเรียบๆ “เจ้าไม่เปิดโปงนางหรือ”
“เปล่า ข้าเห็นนางแสดงละครอยู่คนเดียวก็น่าสนใจดี ดังนั้นข้าอยากรู้ว่านางจะปิดบังไปถึงเมื่อไร”
ซู่อีรู้จักกับหงส์ขาว เช่นนั้นนางจะไม่มีทางไม่เคยพบหนานเสียนได้
อีกอย่างต่อให้ซู่อีเป็นสหายของหงส์ขาวจริง ไม่เคยพบหนานเสียนมาก่อน เช่นนั้นดวงตาของนางคงไม่เหมือนดวงตาของหนานเสียนเสียขนาดนั้น
ด้วยอายุของซู่อี ไม่มีทางเป็นพี่สาวน้องสาวหนานเสียนแน่ ดังนั้นมีความเป็นไปได้เดียวเท่านั้น…
“ความจริงหากนางไม่พูดว่าตัวนางรู้จักหงส์ขาว ทั้งไม่บอกว่านางมีลูกชายอายุมากกว่าข้า อาศัยแค่หน้าตาละม้ายคล้ายคลึงไม่กี่ส่วน ข้าก็เชื่อโยงไม่ได้ถึงขนาดนี้”
ในโลกนี้มีคนหน้าตาคล้ายกันมีมากมาย แต่ซู่อีไม่ทัน
