นักได้
“เช่นนั้น ข้าเติมกระสักหน่อยดีหรือไม่”
ช่วงนี้แคว้นหลิวอวิ๋นนิยมกระ ไม่เช่นนั้นนางลองแต้มกระลงบนใบหน้าเสียหน่อยเป็นอย่างไร
“อืม”
สีหน้าหนานเสียนยังคงสงบนิ่ง ไม่มีใครมองความคลายใจของเขาออก
…
รอจนซู่อีกลับมาถึงจวนองค์หญิงแล้ว เฟิงหรูชิงตกใจถึงขึ้นที่ว่าหนังสือในร่วงลงพื้น สายตามองใบหน้าที่เต็มไปด้วกระอย่างตื่นตระหนก
“นี่ท่าน…”
“อ้อ” ซู่อีลูบกระบนใบหน้า เอ่ยเสียงนิ่งว่า “ข้าออกไปเที่ยวหนึ่ง ถูกคนแพร่เชื้อใส่แล้ว จากนั้นก็กลายเป็นเช่นนี้”
“…”
เป็นครั้งแรกที่นางได้ยินว่า กระสามารถแพร่เชื้อได้ด้วย!
ซู่อีทำเหมือนไม่เห็นความตื่นตระหนกของเฟิงหรูชิง มุ่งตรงไปเรือนด้านหลัง
เฟิงหรูชิงหันมองสาวใช้สองที่ตอนนี้ปกติที่สุดในจวน
“ระยะนี้คนพวกนั้นเป็นอะไรไปแล้ว”
ชิงหลิงกะพริบตาปริบๆ เผยแววฉงน “อาจจะนิยมกระมังเจ้าคะ หลิวลี่พวกเราควรเติมกระบ้างดีหรือไม่”
“…”
เฟิงหรูชิงถอนหายใจ พวกเจ้าอย่าทำได้หรือไม่
คนงามของนาง!
“คุณหนู ข้ากลับมาแล้ว!”
ในขณะนี้เอง….เสียงหงอวี้ดังขึ้นมา เฟิงหรูชิงเงยหน้าขึ้นก็เห็นสตรีชุดแดงเดินยิ้มร่าเข้ามา
นางกำลังคิดจะทักทาย พลันตกใจยกใหญ่ ใ
