บหน้าเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นก็พุ่งเข้าหานาง อ้าแขนโอบกอดสองขานางไว้
ส่วนใบหน้าชรานี้ดันเต็มไปด้วยกระแน่นขนัด มีมากกว่าคนที่นางเคยพบเจอมาทั้งหมดเสียอีก!
ขณะนั้นเฟิงหรูชิงขนลุกไปทั่วสรรพางค์กาย เตะขาออกอย่างไม่ลังเล ลูกเตะนี้กระเข้าที่ใบหน้าชรานั้น
“เจ้าเป็นผีอะไร ไสหัวไปซะ”
ไม่รู้หรือว่านางเป็นโรคกลัวรู
ผู้อาวุโสห้ายังไม่ทันเอ่ยวาจา ก็ถูกถีบจนถอยไปไม่กี่ก้าว ใบหน้ามีรอยเท้าประทับไว้ความเนื้อใจแผ่พุ่งออกมา
“คุณหนูใหญ่ ข้าคือผู้อาวุโสห้าจวนเฟิงอวิ๋น”
“ผู้อาวุโสห้าหรือ” เฟิงหรูชิงค่อยได้สติ ยิ้มเจื่อน “ขอโทษด้วย หน้าตาท่านน่ากลัวอยู่บ้าง ข้าทนไม่ไหว”
ผู้อาวุโสห้าสีหน้าแข็งขืนหันกลับไป “ข้าอัปลักษณ์หรือ ตอนข้าอายุเยาว์ แม่นางที่มาตามจีบข้ามาต่อคิวตั้งเขาลูกนี้ไปยังเขาอีกลูกหนึ่ง ข้าอัปลักษณ์นักหรือไง”
เฟิงหรูชิงมองใบหน้าผู้อาวุโสหาที่เต็มไปด้วยกระอย่างเห็นใจ “ท่านอัปลักษณ์หรือไม่น่าจะรู้อยู่แก่ใจ”
ตอนนี้นางมองก็หัวใจไปหมดแล้ว อาการขนลุกยังไม่หายไปเลย
ผู้อาวุโสห้าสีหน้าเปลี่ยนไป คล้ายถูกทำร้ายอย่างหนัก เขาหันไปมองหงอวี้
“ข้าน่าเกลียดจริงหรือ”
หงอวี้ยืนอยู่ข
