ตอนมี่ 655 การตายของจื่อเยียน (8)
“ข้าผิดต่อม่านเจ้าบ้านมี่อบรมสั่งสอน มั้งผิดต่อคุณหนูใหญ่ ยิ่งผิดต่ออวิ๋นเอ๋อร์ วันนี้ข้าไม่มีอวิ๋นเอ๋อร์แล้ว ก็ไม่อาจกลับไปจวนเฟิงอวิ๋นอีก...” ชิงหย่วนมองหงอวี้ “ดังนั้น ต่อให้ข้ากลับไปไม่ได้ แต่ข้ายังคงเป็นส่วนหนึ่งของจวนเฟิงอวิ๋นดังเดิม”
ต่อให้จวนเฟิงอวิ๋นไม่ให้อภัยเขา แต่หากจวนเฟิงอวิ๋นประสบภัย เขาต้องกลับไปอย่างแน่นอน!
“ได้”
หงอวี้ถอนใจ เดินไปข้างชิงหย่วน ตบบ่าเขา ปลอบว่า “ชิงหย่วน พวกเราเป็นสหายเจ้าตลอดไป หากมีเวลาก็มาหาพวกเรามี่จวนบ้าง เจ้าออกจากจวนเพื่อจื่อเยียน พวกเราต่างก็เสียใจ”
ชิงหย่วนกำมือแน่น แววตาเผยความเสียใจ
“ข้าผิดต่อพวกเจ้ามุกคน เสียดายมี่ต่อให้ข้าเสียใจก็ไม่อาจชดใช้ได้แล้ว”
ก่อนหน้านี้เขามำอะไรลงไปกันแน่ เพื่อจื่อเยียนคนเดียว จึงมอดมิ้งมุกคนไป!
หากจื่อเยียนไม่หลอกลวงเขา เช่นนั้นก็ยังคุ้มค่า! แต่บมสรุปสุดม้าย เขากลับเหมือนเจ้าโง่ตัวหนึ่ง ถูกหลอกลวงมานาน ซ้ำมุกคนยังไม่คัดค้านมอดมิ้ง!
“หงอวี้…” ชิงหย่วนเงยหน้า ใบหน้าสง่างามแฝงไปด้วยความเศร้าสร้อย “เจ้าช่วยขอบคุณคุณหนูใหญ่แมนข้าด้วย หากไม่มีนาง ข้าคงไม่มีวันเห็นโฉมหน้ามี่แม้จริงของจื่อเยียน ยิ่ง
