้ยววินาทีนั้นชิงหย่วนเข้าใจทุกอย่างแล้ว ซ้ำยังรู้สึกสำนึกในความลำบากของเฟิงหรูชิงอีกด้วย
นางใช้วิธีนี้ เพื่อทำให้เขามองจื่อเยียนออก
แต่เขาเล่าทำอะไรไปบ้าง
เพื่อจื่อเยียนแล้ว เขาทอดทิ้งจวนเฟิงอวิ๋น
ต่อให้รู้ว่าจื่อเยียนหลอกลวง เขาก็ยังไม่ปล่อยวางนาง หากมิใช่การตายของอวิ๋นเอ๋อร์ทำให้เขาได้สติ เกรงว่าชั่วชีวิตนี้เขาจะไม่มีวันได้สติกลับคืนอีกแล้ว…
ค่าตอบแทนของการได้สติกลับมาช่างใหญ่หลวงเหลือเกิน ใหญ่จนเขาไม่อาจรับได้!
จื่อเยียนถอยหลัง กำหมัดแน่น “ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ เพราะเหตุใด…”
หากพลังของชิงหย่วนไม่ถดถอย นางก็ไม่มีทางเลือกไปเข้าหาจ้าวเย้า
เช่นนั้นข้างกายนางยังคงมีบุรุษที่รักนางมากคนหนึ่งดังเดิม!
ล้วนเป็นเฟิงหรูชิง!
อีกฝ่ายทำร้ายนางจนเป็นแบบนี้!
“ข้าเดาว่าเจ้ากำลังโทษคุณหนูใหญ่อีกแล้ว” หงอวี้หัวเราะเย็นชา “เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่า จุดจบของเจ้าในวันนี้เป็นเพราะอะไร หากเจ้าไม่ถอนหมั้นกับคุณชายน่าหลาน เช่นนั้นเจ้าก็จะเป็นหลานสะใภ้ของท่านเจ้าบ้าน หากเจ้าไม่ทอดทิ้งชิงหย่วน แผนการทั้งหลายของคุณหนูก็ไม่มีประโยชน์”
“ดังนั้น…” หงอวี้เงยหน้ามอง “เจ้าได้รับผลกรรมที่เจ้าทำเองมาตลอด โทษใครก็ไม่ได้ทั้งนั้น!”
จื่อเยียนร่าง
