น ข้าก็ไม่กล้าทำร้ายนาง!”
ครั้นเอ่ยจบสายตาเจ็บปวดของจ้าวเย้ามองไปที่เฟ่ยเสวี่ย
“เสวี่ยเอ๋อร์ ทั้งหมดเป็นเพราะจื่อเยียนสั่งการข้า นางให้ข้ากลับไปบอกเจ้าว่า เฟิงหรูชิงยั่วยวนข้าไม่สำเร็จจึงชิงสัตว์วิเศษขั้นห้าจากข้าไป ทุกอย่างล้วนเป็นเพราะนาง!”
เฟ่ยเสวี่ยตบลงไปอีกครั้ง กดหัวจื่อเยียนกระแทกกำแพงอีกครั้ง
“นางแพศยา เจ้าคิดทำร้ายข้าให้ตาย คิดทำร้ายสำนักกรงเล็บอินทรี”
นั่นคือคุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋นเชียวนะ!
หากนางฟังคำของจื่อเยียนไปหาเรื่องเฟิงหรูชิงจริงๆ ภายหน้าจวนเฟิงอวิ๋นต้องมาล้างแค้นสำนักกรงเล็บอินทรีแน่!
เฟ่ยเสวี่ยพลันได้สติ “ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าจงปิดบังฐานะของเจ้า เพราะให้ข้าลงมือ หากฆ่าสังหารนางสำเร็จ จวนเฟิงอวิ๋นต้องสังหารข้า เป็นแผนโยนหินครั้งเดียวได้นกสองตัว หากจวนเฟิงอวิ๋นมาจริงๆ ข้าก็หลงกลเจ้าแล้ว!”
ชิงหย่วนมองเฟ่ยเสวี่ยด้วยสายตาเรียบเฉย
หากเฟ่ยเสวี่ยหลงกล สำนักกรงเล็บอินทรีต้องล่มสลายโดยมิต้องสงสัย
แต่…คุณหนูใหญ่คงไม่เกิดเรื่องอันใด
ฮูหยินสำนักกรงเล็บอินทรีจะทำร้ายนางได้เชียวหรือ
“นางแพศยา!” จ้าวเย้าเองก็เข้าใจ พุ่งเข้าหาจื่อเยียนด้วยโทสะ “เจ้าจงใจให้ร้ายข้า! เจ้าคิดว่าฆ่าเฟิงหรูชิงได้แล้ว สำ
