นักกรงเล็บอินทรีงจะหนีพ้นอีกหรือ ทุกอย่างจะต้องพังพินาศแน่น สตรีเจ้ายังมีสมองอยู่หรือไม่ ช่างโง่งมยิ่งนัก!”
จื่อเยียนตัวแข็งทื่อ นางไม่เคยคำนึงว่าสำนักกรงเล็บมังกรจะถูกทำลายหรือไม่จริงๆ
นางรู้ก็แต่ว่า…ต่อให้สำนักกรงเล็บมังกรถูกทำลายก็ไม่เกี่ยวกับนาง อย่างมากนางก็หาคนใหม่…
เพราะเหตุนี้เรื่องไม่สำคัญ นางจึงไม่คิดมากความ
แต่น่าเสียดาย…
คนของสำนักกรงเล็บอินทรีไร้ประโยชน์เกินไปไม่อาจฆ่าเฟิงหรูชิงได้!
“พวกเจ้าแตะต้องนางไม่ได้!”
ในขณะที่เฟ่ยเสวี่ยกำลังจะกดหัวจื่อเยียนกระแทกกำแพงอีกครั้ง เสียงเย็นชากระแสหนึ่งก็ดังขึ้นมา
เป็นจังหวะเดียวกับที่ผู้อาวุโสเทียนจวีและหงอวี้เดินเข้ามาพอดี
ครั้นพวกเขาเห็นว่าชิงหย่วนอยู่ด้วย ต่างก็ตะลึงงันจากนั้นก็ขมวดคิ้ว
“ชิงหย่วน...” หงอวี้สีหน้าหม่นหมอง
มาจนถึงตอนนี้ ชิงหย่วนยังหลงใหลจื่อเยียนไม่เลิกอีกหรือ ต่อให้จื่อเยียนทำผิดร้ายแรงขนาดนี้ ยังจะปกป้องนางอีกหรือ
“ชิงหย่วน ข้ารู้ ท่านต้องไม่ทอดทิ้งข้า”
จื่อเยียนเงยหน้าบาดแผลทั้งหน้าผาก น้ำตาไหลพราก น้ำเสียงตื่นเต้น “หากครั้งนี้ท่านช่วยชีวิตข้า ต่อไปข้าจะรักท่านแต่เพียงผู้เดียว”
ในโลกนี้คนที่รักนางที่สุด มีเพียงชิงหย่วนเท่านั้น
นางร
