ง เพราะอะไรต้องให้นางกินยาพิษจนเป็นใบ้”
โทษเขา!
ทุกอย่างต้องโทษเขา!
เขาดูคนไม่ออกเอง ถึงทำให้อวิ๋นเอ๋อร์ต้องรับความเจ็บปวดแทนเขาขนาดนี้
ทุกอย่างนี้ ล้วนต้องโทษเขา!
“ชิงหย่วน ท่านจะทำอะไร” แววตาจื่อเยียนลนลาน “นางก็แค่ตัวอัปลักษณ์เสียโฉม คู่ควรให้ท่านผิดต่อสำนักกรงเล็บอินทรีด้วยหรือ อย่าลืมไปสิ ตอนนี้ท่านไม่มีจวนเฟิงอวิ๋นหนุนหลังอีกแล้ว กระทั่งพลังก็สูญสิ้น! ท่านยังคิดว่าตัวเองเป็นศัตรูกับสำนักกรงอินทรีได้อีกหรือ!”
สายตาชิงหย่วนเย็นชา “ไม่เป็นไร อย่างมากข้าก็ไปขอโทษอวิ๋นเอ๋อร์ แต่ก่อนหน้านั้น ข้าจะฆ่าเจ้าเพื่อแก้แค้นให้นาง”
นี่เป็นสิ่งที่เขาติดค้างนาง
หว่างคิ้วชิงหย่วนเผยความเจ็บปวดอย่างรุนแรง มือที่กุมคอจื่อเยียนไว้ก็ออกแรงเพิ่มขึ้นทุกทีๆ
ใบหน้าจื่อเยียนหายอากาศจนแดงก่ำ ต่อให้พลังของชิงหย่วนถดถอยลง ด้วยกำลังของนางก็ไม่มีทางต่อกรกับเขาได้
“ชิงหย่วน!” แววตาจื่อเยียนลนลาน “ท่าน ท่านลืม…วันเวลาที่เราเคยรักกันไปแล้วหรือ ท่านหักใจ…ลงมือฆ่าข้าได้จริงหรือ”
ช่วงเวลาเหล่านั้นที่นางอยู่กับชิงหย่วน เขามีความรักต่อนาง
ความรักนี้ไม่ใช่บุญคุณช่วยชีวิต
ดังนั้นนางจึงเดาได้ว่าชายผู้นี้ไม่มีทางลงมือฆ่าน
