เยียน (1)
“พวกเจ้าจัดการเรื่องเสร็จหรือยัง” หงอวี้ยิ้มจางๆ สาวเท้าขึ้นมา “บอกข้ามาว่าจื่อเยียนอยู่ที่ไหน!”
จ้าวเย้าสีหน้าตึงเครียด “ข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังพูดอะไร”
“มาถึงตอนนี้ เจ้ายังปกป้องนางไม่เลิกอีกหรือยังคงไม่กล้าให้ฮูหยินเจ้ารู้ถึงการมีตัวตนของนางอีกหรือ” หงอวี้หัวเราะเย็นชา “จื่อเยียนรู้ฐานะของคุณหนูบ้านข้าตั้งแต่แรกแล้ว นางกลับเลือกปิดบัง ให้เจ้าออกหน้า เจ้าลองคิดดูว่าเพราะอะไรกัน”
ใบหน้าจ้าวเย้าบิดเบี้ยวเล็กน้อย ความแค้นไร้ขีดจำกัดปะทุอยู่ในใจเขา
แค้นจื่อเยียน!
หากมิใช่เพราะจื่อเยียน เขาก็ไม่ต้องเป็นปรปักษ์กับเฟิงหรูชิง ทั้งไม่ชักนำคนของจวนเฟิงอวิ๋นมา ยิ่งไม่…ทำให้เฟ่ยเสวี่ยรู้เรื่องมาถึงขนาดนี้!
หากจื่อเยียนบอกเขาแต่เนิ่นๆ ว่าเฟิงหรูชิงก็คือคุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋น เช่นนั้นเขา…ไม่มีทางลบหลู่อีกฝ่ายเช่นนี้แน่!
“จริงสิ เจ้ารู้ความสัมพันธ์ของจื่อเยียนกับชิงหย่วนหรือไม่” หงอวี้ยังคงเดินไปหาจ้าวเย้า “จื่อเยียนเคยเป็นคู่หมั้นของนายน้อยจวนแม่ทัพแคว้นหลิวอวิ๋น ผลคือนางเกาะชิงหย่วนถอนหมั้นแล้ว จากนั้นเพื่อปกป้องนาง ชิงหย่วนยอมผิดต่อท่านเจ้าบ้าน ไม่เพียงแต่ถูกขับไล่ออกจากสำนักเท่านั้น พลังฝีมือก็ถดถอย
