าว ข้าพูดออกไปก็ไม่มีใครเชื่อ แต่ข้ารับรองว่าศิษย์ที่ถูกขับออกจากสำนักเหล่านั้น ไม่มีใครยั่วยวนเจ้าสำนักทั้งนั้นเป็นข้าที่ล่อลวงไม่สำเร็จ จึงได้เปลี่ยนจากความอับอายเป็นโทสะ!”
นางอยู่ที่นี่เพราะคิดหาโอกาสล้างแค้นมาตลอด!
วันนั้นเจ้าสำนักโง่ล่วงเกิดศัตรูเข้มแข็งจากภายใน โอกาสได้มาถึงแล้ว
พี่สาวนางและพี่เขยจะได้ตายตาหลับเสียที!
หงอวี้อึ้งงันไปนานแล้ว ผ่านไปสักพัก นางค่อยได้สติกลับมาสายตาที่มองจ้าวเย้าคือความเดือดดาล
นางหลงคิดว่าอย่างมากจ้าวเย้าก็แค่ขับคนออกจากสำนัก ใครจะคิดว่าเขายังทำเรื่องที่ต่ำกว่าสัตว์เดรัจฉานเช่นนี้ออกมาได้!
แต่นางดันไม่ใช่คนของสำนักอินทรี หลายปีก่อนนางหยุดไม่ให้จ้าวเย้าลวนลามศิษย์หญิงคนหนึ่ง กลับไม่อาจยุ่งเรื่องสำนักกรงเล็บอินทรีได้ตลอด
มาตอนนี้ดูไปแล้ว เหล่าศิษย์หญิงพวกนั้นล้วนมีจุดจบไม่ดี ส่วนจ้าวเย้าที่เทียบกระทั่งสัตว์เดรัจฉานไม่ได้นี้สมควรตายหมื่นครั้ง!
“เจ้าพูดเหลวไหล!” จ้าวเย้าร้อนรน สะบัดฝ่ามือออก ขณะที่จะฟาดใหญ่ศิษย์หญิงนางนั้น หงอวี้ก็ลงมือแล้ว…
ปัง!
สองฝ่ามือปะทะกัน ร่างของจ้าวเย้าถอยร่อไปไม่กี่ก้าว แววตาเขาแดงก่ำ จ้องเขม็งที่ศิษย์หญิงนางนั้น
เขาไ
