ม่ควรเก็บผู้หญิงคนนี้ไว้!
เดิมคิดว่าไม่มีอะไรผิดพลาด ด้วยสมองของเฟ่ยเสวี่ย ไม่ว่าคนอื่นจะพูดอะไร นางล้วนไม่เชื่อ
ดังนั้นเขาไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้!
“ฮูหยิน!”
ศิษย์อีกคนคุกเข่าลง น้ำเสียงร้องเรียน “ข้ารับประกันได้ว่าไม่ใช่ครั้งเดียวที่เห็นเจ้าสำนักลวนลามศิษย์หญิง! ขอเพียงคนที่ไม่ยอม พอเขาล่วงเกินแล้วก็จะขับออกจากสำนัก”
“ศิษย์ก็รับรองได้เช่นกัน!”
บางทีอาจเป็นเพราะผู้อาวุโสของจวนเฟิงอวิ๋นอยู่ด้วย ในที่สุดบรรดาศิษย์ทั้งหลายก็ไม่กริ่งเกรงการข่มขู่ของจ้าวเย้าอีก ต่างคุกเข่าลงทุกคำพูดของพวกเขาเสมือนเข็มแหลมทิ่มแทงใจเฟ่ยเสวี่ย
นางคำรามด้วยโทสะพุ่งเข้าหาจ้าวเย้า ตบใส่หน้าเขาอย่างจัง คล้ายกับสารคลั่ง
“ทำไมท่านถึงหลอกข้า เพราะอะไร”
นางเชื่อใจเขาถึงเพียงนี้ ยกอำนาจในสำนักให้กับเขา