องนางก็ชะงักไป ในความเป็นจริงจ้าวเย้ากระทำอย่างมิดชิด แต่เขาก่อการในสำนัก อย่างไรก็ต้องมีคนเห็นบ้างแต่ไม่มีใครกล้าบอกฮูหยิน!ฮูหยินเชื่อท่านเจ้าสำนักถึงเพียงนี้ หากพวกเขากล้าพูดมาก ย่อมพบจุดจบที่น่าอนาถ!“เจ้าเหลวไหล!” สีหน้าเฟ่ยเสวี่ยเขียวคล้ำง้ำงอ เอ่ยด้วยโทสะ “นางแพศยาพวกนั้นยั่วยวนคนไม่สำเร็จชัดๆ ถึงได้ถูกจ้าวเย้าขับไล่ออกไป เขาจริงใจกับข้า ย่อมไม่ยอมให้ศิษย์คิดไม่ซื่อเหล่านี้ปรากฏอยู่ในสำนัก”หงอวี้กลอกตามองเฟ่ยเสวี่ย “เจ้าคิดว่า บุรุษวัยกลางคนรูปร่างอวบอ้วนอย่างเขา มีคุณสมบัติอันใดดึงดูดศิษย์หญิงอายุเยาว์กัน”เฟ่ยเสวี่ยร้องหึออกจากจมูก “ยังมิใช่เพราะสามีข้าฐานะสูงส่งอีกหรือ หญิงเหล่านั้นถึงคิดปีนขึ้นสู่ที่สูง ถึงได้คิดยั่วยวนเขา”ฉับพลัน หงอวี้หัวเราะออกมา รอยยิ้มนางแฝงความเย็นชามองเฟ่ยเสวี่ยคล้ายกำลังมองคนโง่คนหนึ่ง“เช่นนั้นเจ้าคิดว่าศิษย์หญิงเหล่านั้นในสำนักกรงเล็บอินทรีเบื่อชีวิตแล้วหรืออย่างไรกัน รู้ทั้งรู้ว่าอำนาจที่แท้จริงของสำนักอยู่ในกำมือเจ้า รู้ทั้งรู้ว่าหากเป็นอนุของจ้าวเย้าก็จะถูกเจ้าตีตาย พวกนางเบื่อชีวิตแล้วหรือถึงได้ยั่วยวนเขา เดิมข้าคิดว่าเพราะความรัก ถึงได้ทำให้พวกนางคลุ้มคลั่ง คิดไม่ถึงว่าเป็นเพราะอำนาจนี่เอง”น่าขำ ชีวิตไม่เหลือแล้ว จะเอาอำนาจไปทำไมเฟ่ยเสวี่ยตะลึงงัน ไม่รู้เพราะอะไร นางพลันรู้สึกว่าคำพูดของสตรีนางนี้มีเหตุผลอยู่บ้างอำนาจของสำนักกรงเล็บอินทรีอยู่ใ