นมือนาง นี่เป็นเรื่องที่ใครๆ ต่างก็รู้ ยิ่งไปกว่านั้นศิษย์หญิงในสำนักอินทรีต่างก็รู้จักนิสัยของนาง แล้วไฉนยังยั่วยวนจ้าวเย้าอีกเล่า ที่สำคัญก็คือทุกครั้งจ้าวเย้าล้วนชิงขับไล่ศิษย์หญิงเหล่านั้นออกไปก่อนถึงค่อยเล่าให้นางฟัง ด้วยเหตุนี้นางจึงไม่เคยพบศิษย์หญิงเหล่านั้นเลย“เจ้าอย่าคิดใช้คำพูดปลุกปั่นเสียที!” เฟ่ยเสวี่ยกัดฟันแน่น ความฉงนในใจเพิ่มขึ้นทุกทีๆ ทว่ายังฝืนสะกดเอาไว้ “อาจ…อาจเป็นเพราะพวกนางก็รักสามีข้าเช่นกัน ถึงได้ไม่สนใจชีวิตยั่วยวนเขา”หงอวี้ส่ายหน้าคนตาบอดช่างน่ากลัวนักชิงหย่วนก็เคยเป็นเช่นนี้ ฮูหยินสำนักอินทรีในยามนี้ก็เช่นกัน…“อีกอย่าง สตรีบางคนก็โง่งมเกินไป รู้ทั้งรู้ว่าตายสถานเดียว ก็ยังลองโดยไม่คำนึงถึงอะไรทั้งนั้น” เฟ่ยเสวี่ยยิ้มเย็นชา “พวกนางอาจคิดว่า ขอเพียงจ้าวเย้ายอมรับพวกนาง ข้าก็มิอาจทำอะไรได้”แววตาหงอวี้เย็นวาบ “ข้าเห็นด้วยกับประโยคหนึ่งของเจ้า สตรีบางคนโง่งมเกินไป…”โง่งมเสียจนถึงขั้นน่ากลัว!“แต่ว่า…” หงอวี้ไร้ซึ่งความกลัว มองจ้าวเย้า “ข้ามาที่นี่ มีเป้าหมายเดียวก็คือส่งตัวจื่อเยียนมาให้ข้าเท่านั้น!”
ตอนที่ 642 ไม่รับแล้วยังตอบโต้กลับ (5)
หงอวี้นวดแขน หลังจากได้ยินคำพูดของจ้าวเย้า นางพลันเงยหน้าขึ้นมา แววตาคมกริบมองไปยังจ้าวเย้า
“จ้าวเย้า…คิดไม่ถึงว่าไม่พบกันหลายปี เจ้ากล้าประลองกับข้าจริงๆ หรือ ก็แค่ขี้แพ้คนหนึ่งไม่รู้จริงๆ ว่าเจ้าไร้ยางอายถึงขนาดไหนถึงได้กล้าว
