กประตู
เฟ่ยเสวี่ยเห็นนางอาภรณ์สีเขียวนางหนึ่งยืนอยู่หน้าประตูไกลออกไป สีหน้านางสงบนิ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยปาน ดูไปแล้วรูปโฉมดาษดื่นยิ่ง ไม่มีความพิเศษใดๆ
นางเหลือบมองจ้าวเย้าด้วยความสงสัย “ท่านรู้จักนางหรือ”
สายตาจ้าวเย้าเย็นวาบ ถึงกับเป็นนางผู้นี้ คิดไม่ถึงว่านางจะไล่ตามมากเยี่ยงนี้
ยังดีที่ก่อนหน้าเขาพูดกับเฟ่ยเสวี่ยไปก่อนแล้ว มิฉะนั้นหากสตรีนางนี้จงใจเอ่ยคำพูดชักนำให้เข้าใจผิด นั่นก็แย่แล้ว
“อืม ข้ารู้จักนาง นางเป็นสาวใช้ข้างกายเฟิงหรูชิง หาใช่คนของจวนเฟิงอวิ๋นอะไรทั้งนั้น”
เขาอมยิ้มเย็นชา
จวนเฟิงอวิ๋นเป็นสถานที่เยี่ยงไร ศิษย์ของที่นั่นจะไปเป็นสาวใช้ข้างกายองค์หญิงในโลกปุถุชนคนหนึ่งอย่างนั้นหรือ ช่างน่าขันนัก!
“ผู้หญิงคนนั้นยังกล้ามาหาอีกหรือ” เพลิงโทสะสุมทรวงเฟ่ยเสวี่ย
ดูท่าสำนักกรงเล็บอินทรีของนางไม่ได้ออกสู่โลกภายนอกนานเกินไปแล้ว กระทั่งองค์หญิงจากแคว้นเล็กยังกล้ามาแย่งผู้ชายกับนางถึงสำนักได้
หงอวี้หน้าตาไร้อารมณ์ สีหน้าเย็นชา “ข้ามาก็เพื่อหาคนกับจ้าวเย้าเท่านั้น หากเขาส่งตัวจื่อเยียนให้กับข้า ความแค้นของพวกเราก็สิ้นสุดกัน มิฉะนั้นเกรงว่าสำนักอินทรีก็คงปกป้องเขาไว้ไม่ได้!”
นางไม่มีวันลืมว่าตอนนั้นจื่อเยียนใช้อำนาจของชิงหย่วน เสพสุขใช้อำนาจบาตรใหญ่ใจจวนเฟิงอวิ๋นอย่างไร!
เมื่ออยู่ต่อหน้าชิงหย่วนอีกฝ่ายดันมีอีกโฉมหน้าทำให้ชิงหยวนเชื่อนางไม่ระแวงสงสัย
นี่ก็ช่างเถอะ
นางไม่อาจทนให้
