ครอบครัวของท่านเจ้าบ้านเกือบต้องตกตายเพราะการขัดขวางของจื่อเยียนได้!
นางยิ่งไม่อาจยอมรับจื่อเยียนที่ไปซบอกชายอื่นหลังจากชิงหย่วนสูญเสียอำนาจไป
ทำไมคุณหนูใหญ่ขับไล่ชิงหย่วนนางเข้าใจดี ชิงหย่วนโง่งมเกินไป ดูคนไม่ออก หากทิ้งไว้ในจวนเฟิงอวิ๋น ต้องนำพาเภทภัยมาถึงจวนแน่
จื่อเยียนจากไปคนหนึ่ง ย่อมมีจื่อเยียนคนที่สองตามมาแน่ ยามปกติจื่อเยียนใช้ชื่อเสียงของจวนเฟิงอวิ๋น ออกไปก่อเรื่องข้างนอกไม่น้อย นานวันเข้ายากจะไม่หาเรื่องคนเข้มแข็งขึ้น ถึงตอนนั้นคงจะก่ออันตรายให้จวนเฟิงอวิ๋นแน่!
แต่ต่อให้เป็นเช่นนี้…
ด้วยน้ำใจคบหามาหลายปีของนางกับชิงหยวน ก็ไม่ยอมให้ใครทำกับเข้าแบบนั้นแน่!
“จื่อเยียนอะไรกัน” จ้าวเย้าเห็นแววตาระแวงสงสัยของเฟ่ยเสวี่ยที่มองเขา ใบหน้าแฝงความโกรธ
“ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดถึงอะไร ข้าไม่รู้จักจื่อเยียน”
หงอวี้หยักมุมปากยิ้มเย็นชา “เจื่อนเยียนชู้รักของเจ้า เคยเป็นคนของชิงหย่วน หญิงที่ถอดทิ้งชิงหยวนเพราะอำนาจ ก็เพราะมีเจ้านางถึงลงมือทำได้ลงคอยังไงเล่า”
แววตาจ้าวเย้าหม่นลง
จื่อเยียนโกหกเขาหรือ บุรุษผู้นั้นเคยมีความสัมพันธ์กับนางหรือ
นางหญิงน่าตาย!
แต่ว่าก่อนหน้านี้จ้าวเย้าไม่เคยพบชิงหย่วนมาก่อน ผู้พิทักษ์จวนเฟิงอวิ๋นที่เขาเคยพบก็คือหงอวี้กับเฟิงอิง เพราะไม่รู้ฐานะของชิงหย่วน เขายินยอมเชื่อชู้รักของตนมากกว่า
“จ้าวเย้า!” เฟ่ยเสวี่ยตวาด “ท่านอธิบายมา จื่อเยียนนั่นคือเรื่องอะไรกันแน่”
จ้าวเย
